Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 2)

#blogpost #flippedclassroom #onderwijs –

“I’m not impressed with this brilliant “new” idea.” Dat zijn een van de eerste woorden die Terry Freedman weidt aan ‘Flipping de Classroom’, en hij is niet de enige. Je kunt wel stellen dat er in de Verenigde Staten in bepaalde onderwijskringen een push-back tegen dit “nieuwe” fenomeen gaande is. Vorige keer ben ik op mijn eigen redenen ingegaan om videoinstructie te gebruiken. Nu dus Freedman’s punten van kritiek.

It’s not actually new. When I did my post-graduate teacher training course in 1974 at Brunel University in the UK, the university library had thousands of videos and tape-recordings you could watch or listen to in study booths. The videos comprised not just lectures but televised interviews and documentary films. That was 37 years ago!

Nee natuurlijk is dit niets nieuws. Weblectures worden in de academia inderdaad al veel langer gebruikt. Met name al vanaf het einde van de jaren ’90. Dat het niet nieuw is, is natuurlijk (en hopelijk) geen diskwalificatie. Maar belangrijker deze argumentatie gaat totaal voorbij aan het revolutionaire karakter van het internet en met name Web2.0. De situatie die hij hier beschrijft is zo gebonden aan beperkingen in plaats, tijd en techniek. VHS was nog niet eens geïntroduceerd in de VS, laat staan dat het massaal was aangeslagen. Leerlingen kunnen nu onder het hardlopen, thuis, op school de lesstof tot zich nemen op een scala aan verschillende apparaten.

Do teachers actually only lecture these days? Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Sometimes they have a tendency to talk too much and ask too little, but that can be addressed through professional development on techniques found in assessment for learning. The answer to too much talking to, or talking at, students is not to institutionalise it in the form of video lectures but to reduce it.

Dit punt gaat uit van een zorgelijke veronderstelling: ‘lecturing is bad’. Nee hoor, dat hangt er maar helemaal van af. Waarom gebruik je deze vorm? Hoe vaak doe je het? Hoe lang? Ben je er uberhaupt wel goed in? Als je jezelf als docent die vragen stelt dan kan het wel degelijk een goede functie hebben. Iedereen herinnert zich toch die briljante docent die zo fantastisch kon vertellen en uitleggen? Dat enthousiast kennis overbrengen van de heer van Polanen, de eruditie van professor Siccama, voor mij cruciale docenten, hebben grote indruk op me gemaakt.

I would say that the best teachers realise that students don’t learn best by being lectured to, but that talking to students to give them facts or guidance is clearly necessary. In the best classrooms there is a good balance of different activities, including “lecturing”,and that kind of variety lends a sense of pace to the lesson, and helps to make it a good and enjoyable learning experience for the students.

Ik ben het hier helemaal mee eens en ik ben blij dat het werd rechtgezet, maar ik kon dit niet helemaal rijmen met het vorige punt waarin hij zei: Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Iets wat eigenlijk niet moet en mag gebeuren. Kritiek op de lezing/college komt steeds terug in de kritiek op ‘flipping the classroom’  Ik proef daarin steeds een soort fundamentalistisch constructivistisch dogma. En iedereen die iets van geschiedenis weet dat fundamentalisme en dogma’s meestal aan de verkeerde kant van de geschiedenis eindigen. Een goede docent is “Neither sage on the stage, nor guide on the side, but meddler in the middle” *

Verder is het toejuichen van afwisselende didactiek natuurlijk een enorme open deur. En daar ligt nu juist de kracht van ‘Flipping the Classroom’. Hoe leerlingen bepaalde basiskennis tot zich nemen wordt steeds minder voor ze bepaald. Je geeft ze alleen maar meer opties: een onderzoeksopdracht? Opdrachten maken uit een boek? Een videolecture? Dat is toch de vrijheid die we voor leerlingen willen?

The Brunel anecdote in #1 illustrates a very important point: if you expect students to watch lectures outside normal school hours, you can’t rely on their having access to the technology. The school needs to ensure it has the resources and infrastructure to support such a change.

Dit is inderdaad een hele terechte vraag. En een die ik gelijk positief kon beantwoorden. De technologische context is op UniC helemaal toegesneden op dit concept. Elke leerling heeft toegang tot een laptop. En eerlijk gezegd is dit in Nederland ook minder een issue zijn dan in de VS en in armere landen. Maar het kan wel degelijk een punt zijn en een waarbij je als docent wel stil moet staan.

Belangrijker is dat hij het heeft over outside school hours, ook dat is bij ons geen punt omdat onze leerlingen de lectures onder eigen schooltijd kunnen bekijken. En dan is het een van de vele manieren zijn om kennis te vergaren. Met deze pedagogische en organisatorische context wijkt UniC enorm af van de meeste scholen en zonder die context moet je je als docent inderdaad gaan afvragen wat je er precies mee wilt bereiken.

Daarmee sluit ik de eerste vier punten af: je visie op onderwijs. Er is enorm veel aan het veranderen in het onderwijs. Dat voel je gewoon. En de aandacht voor  ‘Flipping the Classroom’ is daar een klein onderdeeltje van. Als je onderwijs wilt vernieuwen dan moet je  niet aan symptoompolitiek gaan doen. “We moeten wat nieuws, oh ja laten we onze classroom gaan flippen”  Daarmee verander je niet de grondslagen van je onderwijs. Terwijl veel docenten juist daar naar op zoek zijn. Food for thought voor veel schoolleiders denk ik.

Volgende keer de overige vier punten

* Met dank aan Albert van der Kaap die me onlangs weer aan dit prachtige citaat herinnerde

2 Comments

  • Ik volg je blogpost met interesse over 'flipped in the classroom'. Je verhaal maakt duidelijk dat visie op onderwijs, de ict mogelijkheden van school en de deskundigheid van de docent bepaald welke didactische werkvorm er kan worden gekozen. Daar is 'flipped in the classroom' er een van, niet meer en niet minder. Maar wel een mooie didactische werkvorm die recht doet aan 'personalized learning'.

  • Jelmer Evers says:

    Bedankt, dat is precies wat ik bedoel. Met name de bijdrage aan één op één onderwijs. En het is heel leuk om te doen 🙂

Leave a Reply