Piketty in de klas

By | Onderwijs2032, Uncategorized | No Comments

Afgelopen zaterdag was er een geslaagde Onderwijs Hackathon op Freedom Lab. Aan de hand van Piketty en zijn we aan de slag gegaan met een vakoverstijgend curricullum. Het was een inspirerende dag, maar daarover binnenkort meer.

De aanleiding van deze dag was een gesprek dat Ferry Haan en ik in de auto hadden op de weg terug van Den Haag. We waren enthousiast aan het brainstormen hoe we Piketty bij economie en geschiedenis konden inzetten. Uit dat gesprek is ook een artikel voortgekomen dat in de Kleio (vakblad geschiedenisdocenten) en TEO (Tijdschrift voor het Economisch Onderwijs) is verschenen. We gaan in op verschillende manieren hoe Piketty vakoverstijgend bij economie en geschiedenis kunnen worden verwerkt. Ik kan niet wachten om dat al uit te gaan proberen 🙂 (waarschijnlijk al mei op UniC)

Piketty in de Klas
(het kan even duren voordat het bestand verschijnt, je kunt het ook downloaden)

Links bij het artikel:

Over Piketty:

http://youtu.be/HL-YUTFqtuI (Piketty in three minutes, BBC)
http://youtu.be/JKsHhXwqDqM (TEDxPiketty)
http://www.groene.nl/artikel/rijk-wordt-almaar-rijker (special De Groene Amsterdammer)
https://www.quandl.com/PIKETTY (Data Piketty)

 Visualisatie tools:


Download (PDF, Unknown)

And the nominees are… Thoughts on Global Teacher Prize

By | english, English, Flip the System, Uncategorized | 3 Comments

The final 10 nominees are in and they’re a wonderful choice. Of course I would be deluding myself if I wasn’t hoping for a spot among the shortlist of 10 nominees. Yes, I was disapointed. The closer you get the more you think that maybe, just maybe, there might be a chance that….  But I’m very glad for the 10 nominees and I’m glad that there is a Global Teacher Prize and it was already a huge honour to be amongst the 50 nominees. It sheds a spotlight on the wonderful work teachers are doing and the wonderful job we have working with children. All of the 50 nominated teachers are a bigger advert than any government agency can come up with (In the Netherlands these campaigns are exceedingly dull and lame) Each and everyone of them is showing what teaching is about: inspiration, opportunities, creativity. Who wouldn’t want to work in an environment like that? On the other hand the teaching profession is undervalued and plagued by many and similar issues worldwide. Teachers are valued individually, but as a profession we’re not. That really needs to change and the Teacher Prize is one step in that direction.

On the other hand we shouldn’t just rely on others awarding us an honour. It would be an empty gesture in itself if we do not also proudly claim discretionary space for our own. We’re not the role models that students deserve if we do not act accordingly. These wonderful 49 nominees are already doing that. Tom Bennet who is a role model and inspiration of how teachers should relate to research in eduation and who steadily working on an international Researched network. Cesar Bona is a focal point for educational reform in Spain and an inspiration for teachers in Latin America. And if the educational system is not doing the children justice you start your own schools like Elisa Guerra Cruz in Mexico.  Everyone has so many innovative teaching practises to share, from Vese Vesela Bogdanovic and her literally magical teaching experiences to Cameron Patterson, whose history  teaching practices are giving me food for thought.

Personally I already knew some of the teachers in the top-50. Tom is contributing to our new book. I’ve met Noah Zeichner in Canada at a teacher leadership conference. I’ll meet Jeff Charboneau at the International Summit on the Teaching Profession where we’ll be both making the case for teacher leadership. And both Jeff, Noah, Nancy Barile and I are already part of the Centre for Teacher Quality. Hopefully I’ll meet Mark Reid when he comes over to visit his family in the Netherlands. And I’m sure I’ll meet Mareike Hachemer soon, since she lives just around the corner (relatively speaking). But distance shouldn’t be a problem any more since we are all connected on-line. New information technology is allowing us to level not only institutional, but also national boundaries.

Now we’re also part of the Varkey Teachers Ambassadors Programme. I’m proud to be part of a growing international teacher network which will shape the future of education. Through their work these 49 teachers are already making a case for teacher led educational reform. How can we not give more responsibility and recognition to teachers if this is just a small sampling of what’s going on worldwide?

I wish the 10 nominees all the best in the world and I’ll conclude with these wonderful words of Dutch secretary of Education Jet Bussemaker and State Secretary Sander Dekker. Educational reform should be a combined effort of all parties involved. No matter how difficult that is sometimes, I think that is what we’re doing in the Netherlands.

Dear Jelmer ,  

What a pity that you have not reached the top 10 of The Global Teacher Prize. We would have supported such an honor awarded to you wholeheartedly. As for us , you have already earned it! But you will undoubtedly get over the disappointment quickly, because you have every reason to be proud of yourself. After all, according to the jury you already belong to the fifty best teachers in the world, and there is no teacher in the Netherlands who can repeat that!  

Therefore continue in the way that characterizes you: as an inspiring and motivating teacher for your students and therefore a role model for your colleagues. That way you can ensure that our education gets even better.  And then many more Dutch teachers will enter the top 50 of The Global Teacher Prize !  

With regards,

Jet Bussemaker

Sander Dekker

Beste Jelmer,

Wat jammer dat je niet bent doorgedrongen tot de top 10 van The Global Teacher Prize. We hadden je zo’n ereplaats van harte gegund. Wat ons betreft heb je die ook verdiend! Maar je zult ongetwijfeld snel over de teleurstelling heen komen, want je hebt alle reden om trots op jezelf te zijn. Volgens de jury behoor je immers tot de vijftig beste leraren ter wereld, en er is geen docent in Nederland die je dat na kan zeggen!

Blijf daarom vooral doorgaan op de manier die we van je kennen: als inspirerende en motiverende docent voor je leerlingen en daarmee ook als rolmodel voor je collega’s. Op die manier kun jij ervoor zorgen dat ons  onderwijs nóg beter wordt. En dan komen er nog veel meer Nederlandse leraren in de top 50 van The Global Teacher Prize!

Met vriendelijke groet,

Jet Bussemaker

Sander Dekker

(Well since I’m now free to do so I can now endorse my favourite teachers: Phalla Neang and Azizullah Royesh will hopefully both win!  🙂 I’m in awe of their achievements)

On the Global Teacher Prize: Doubt, trust and ambition

By | english, English, Uncategorized | One Comment

This is an accompyaning blogpost to a lecture I gave at De Balie on “My idea for education” Both the Dutch and the version were streamed and recorded. You can find both streams at De Balie site. Below is the English stream. At the bottom of the post is the Dutch Stream.

Jelmer Evers – Global Teacher Prize nominee – at De Balie [ENGLISH] from De Balie on Vimeo.

Doubt, trust and ambtion

My first five minutes as a teacher were horrible. One of those moments that can wake you up middle of the night in dread years later after the fact. I was doing a practice lesson to see if teaching would suit me. Het Utrechts Christelijk Gymnasium is a very nice grammar school in the old medieval city centre of Utrecht. History galore,  a small class and I was thoroughly prepared. All the right conditions for a nice history lesson. I’d meticulously planned a lesson on American presidents and the Vietnam war. We were going to study the decisions of consecutive presidents  through cartoons. But the second I started I blacked out. There I was in front of around 20 16-year olds who looked at me expectantly and I didn’t know what to say.

After stammering incoherently for a couple of minutes I decided to do the right thing and restart the lesson. A liberating decision. The lesson went fine afterwards. The students were more than willing to let me finish the lesson, they showed empathy and were eager to learn. A lesson I’ve took to heart since which formed the basis of my teaching

Twelve years on and I’m nominated for the Global Teacher Prize. Apparently I’ve come a long way. But it was a long and winding road with many ups and downs. I’ve laughed, talked for hours, learned from and even shed tears with some of my students. Students never seize to amaze me with their creativity and sense of wonderment. It’s that personal connection that matters most.

The 10.000 hour rule? That applies to me. Practice makes you a better practitioner. And teaching is about practice. Practice as in perform repeatedly, but also practice as in my profession.

Throughout those years I have become less certain of the right approach to education. My reality is one of doubt. Not uncertainty, but doubt. A continuing search for what is the right thing to do. Doubt has lead me to question my practice continuously and to search for the “why” behind what I’m doing.

In the meanwhile a whole chorus worldwide have chimed in on the need for educational reform. Not hindered by any doubt, everyone has THE next best idea for education. The list is seemingly endless and quite bewildering: we need to have lessons in mindfulness, focus on the basics: language and calculus, citizenship,  global citizenship! autonomy, flipping the classroom, classroom management, cross-curricular Project Based Education (PBL), 21st Century Skills, 19th Century Skills, makereducation, personalisation, differentiation, more structure, direct instruction, game based learning, gamification. And everything is evidence based. Have you read Hattie by the way?

Still there? That’s how it feels to work in education. And then you still have to teach all those lessons, mark, do extra-curricular work, spend time that student that really needs your attention. That reality feels very different from all those certainties espoused by various talking heads. Schools kill creativity? Sometimes they do and sometimes they don’t.

Research informs my practice, but doesn’t drive it. What most politicians and administrators don’t understand is that practice equals research in good teaching. With experience comes intuition for what is right at that exact moment for that particular child. That moment is unique and can’t be caught in big data and averages. But to understand what you’re doing you need to delve into the research.

Sadly under the banner of evidence based education politicians worldwide stampede after one educational fad after another. In the Netherlands “excellence” has been the buzz-word of the last couple of years.

And that stampede has increased with the first publication of the PISA reports in 2000. International rankings have lead to a convergence of educational policies of which several  nefarious components  stand out: standardized testing, competition, data driven and deprofessionalization of teachers.

Teaching at UniC, a progressive and experimental school, made crystal clear what kind of effect standardized testing can have. Working at the edge of the system you suddenly get a beter sense of how those boundaries are influencing your work.

After five years I wanted to have more room to breathe, to work with students on  a one-on-one basis, allow for more creativity, use more technology, allow students the space and time to explore . Don’t get me wrong, traditional forms of education worked and work well for a lot of students and teachers. The “lecture is dead” narrative has never appealed to me. But for me the 50-minute lesson system wasn’t working anymore.

Working at UniC felt like breathing again. I was amazed by the self-reflection, creativity and maturity of the students. I was amazed at how much I didn’t know and how much I had to learn about pedagogy and working with children. Some of my colleagues are so good, I’ll never reach that level. And I was amazed by how important it was to design, teach and learn together. Teaching is a profoundly cooperative and creative profession, yet a lot teachers work in isolation with the doors closed and  follow a script written by someone else. But time and time again, rigid rules enforced by a top-down inspectorate steer you towards teaching to the test.

One of my goals is to give students the tools to shape their own lives, take matters into their own hands. But how can we teach that to students if we are seen as cogs in the machine, and sadly act like it too. If something is going wrong you have a choice. Go along or change how the system works. Working at UniC gave me the mindset, will and skills to act.

Blogging, writing, social media, researching transformed me into a different teacher. Connecting to other teachers, researchers and politicians has opened up a completely new world. The more I learned about how our educational system worked the more one question kept popping up: where are the teachers? In places where policy is decided teachers are absent. Teachers are distrusted to do the right thing. I don’t accept other people telling me what to do anymore while they clearly have no idea what they’re talking about. Teachers should take responsibility to do what’s right for their students and not outsource that responsibility to a test. The key to good education lies with teachers. And that is slowly but steadily happening in the Netherlands. Teachers taking the lead in educational change. We need to “Flip the System

That is why I think the Teacher Prize is so important. As long as people say “those who can do, those who can’t teach” we have a lot of work to do. Highlighting and honouring the wonderful, but also difficult work of teachers is a noble endeavour. Thousands of teachers have applied. And most of them probably would have deserved the nomination. There is a certain randomness to these kinds of awards, but that goes for the Nobel Prize as well. Look at the wonderful 49 teachers from all over the world and the amazing things they have achieved. Teachers make the difference and to achieve change we need to enhance the image of teaching. And we do need change. Millions of children in poorer countries are without a proper education at all and millions more endure a rigid, standardized education. Good education for all  should be our ambition

We need to acknowledge that there is no one-size fit all solution to education. Teachers need to let go of certainties and question their own practice: doubt. We need to have the ambition to achieve the best education for every child. And society needs to trust teachers to make it happen.

Jelmer Evers – Global Teacher Prize nominee – at De Balie [ENGLISH] from De Balie on Vimeo.

Piketty hack-at-thon

By | Uncategorized | 3 Comments

De verdwijnende middenklasse en automatisering/robotisering zijn grote maatschappelijke thema’s en volop in het nieuws. Twee invalshoeken komen daar steeds bij terug: het model van Piketty (R>G) en automatisering/robotisering onder invloed van exponentiële technologie uit onder andere The Second Machine Age . Dit heeft ook verregaande consequenties voor de houdbaarheid van, onder andere, onze democratie.

Ook het onderwijs zou hier meer mee moeten doen. Ik vind dat we het niet kunnen maken om onze leerlingen hier niet over na te laten denken en ze de tools in handen te geven om die toekomst zelf vorm te geven. Maar dat vergt wel een vakoverstijgend/holistische (economie, geschiedenis, sociologie, wiskunde,techniek, informatica, etc) blik en benadering. Een benadering die bijna niet voorkomt in het Voortgezet Onderwijs. Daarnaast is er ook weinig aandacht voor digitale geletterdheid en digital awareness. Ook dat is nodig om als individu de wereld te begrijpen en vorm te geven.  Het aanstaande curriculum herontwerp, onder de noemer onderwijs2032, biedt kansen om dit vorm te geven, maar dan niet old school met weer een commissie van grijze oude mannen! Ook het ontwerpen van het curriculum vraagt een multidisciplinaire aanpak en een andere manier van werken.

Hoogste tijd voor een Pickety hackathon!


Ongelijkheid en robotisering. Wat is dat? Wat zijn de oorzaken en gevolgen? Hoe moeten we daar als maatschappij mee  omgaan? Thomas Piketty (Capital 21st Century) meets Erik Brynjolfsson (Second Machine Age) .


  • Een experiment hoe curriculumontwerp tot stand kan komen. Hoe ziet dat proces er eigenlijk uit? Wie zouden daar aan deel moeten nemen? Hoe ziet een vakoverstijgend curriculum eruit? Best practices delen en het goede voorbeeld geven.
  • De curriculumvernieuwing komt mede voort uit deze thematiek. Naast het feit dat het een mooie dubbele laag is, kunnen leerlingen en docenten met deze ideeĂ«n gelijk aan de slag
  • Aandacht genereren voor mogelijkheden van curriculumvernieuwing en thematiek. Ook onder docenten.


  • multidisciplinair (in ieder geval geschiedenis, aardrijkskunde, economie, maatschappijwetenschappen, wiskunde, informatica, techniek, ontwerpkant van vakken, andere science vakken?) curriculum: koppelen doelen, nieuwe doelen, lessenseries en lesvoorbeelden.
  • Naast meer traditionele (vak) kennis en vaardigheden ook aandacht voor digitaal geletterdheid en digital awareness: programmeren/scripts, zoekvaardigheden, Big Data, Apps, technologische ontwikkeling, micro-productie als oplossing (Maker Education)
  • In de vorm van grote vakoverstijgende projecten/challenges en design thinking. Maar ook individuele lessen.
  • Inpassen van andere didactisch/pedagogische modellen als blended learning, game based learning, maker education
  • Leerling eindproducten: data visualisatie, prototypes technologische oplossingen, robots, scenarios, games, blogs, essays, multimediaal storytelling, advies gemeentes/politiek/maatschappelijke organisaties/etc. etc. The sky is the limit.
  • Nieuw materiaal/bronnen
  • Gepubliceerd op een wiki onder een Creative Commons License.

Tijd en plaats

Freedom Lab

Zaterdag 7 maart, Freedom Lab in Amsterdam www.freedomlab.org

Freedom Lab is echt de beste plek om dit te faciliteren. We hebben alle faciliteiten tot onze beschikking: prachtige ruimtes, prototype spullen en gadgets. 


Wie gaan er mee doen? Wie niet? Docenten, leerlingen, wetenschappers, technologie-experts, ontwerpers, politici en nog veel meer. DĂ© Piketty expert Robert Went, een aantal docenten, Freedom Labbers en kamerleden hebben al toegezegd. Om het overzichtelijk te houden is het invitation only. Suggesties zijn welkom! Inschrijven kan via het volgende formulier: link

(Nog een laatste toevoeging. Dit is helemaal geen pleidooi om het curriculum landelijk zo vorm te geven, vakken af te schaffen, vernieuwing af te dwingen of een pleidooi dat kennis veroudert. Het is niets meer en minder dan een verkenning van wat er allemaal mogelijk is. Dus niet gelijk moord en brand schreeuwen 🙂 )

image source: Jam Visual Thinking

$125.000 verdienen? Niet zo snel

By | Uncategorized | No Comments

$125.000 verdienen als leraar wie wil dat niet? Zo trek je de beste leraren aan en kun je de beste kandidaten selecteren. Dat is de strekking van The Equity Project (TEP). TEP is een charter school, een semi-private vorm van onderwijs in de Verenigde Staten. In Trouw werd er aandacht besteed aan deze school, Wat gebeurt er als je leraren 125.000 dollar per jaar geeft?” Dat werd gretig opgepakt op Social Media. Zie je wel? Je moet docenten meer betalen! Dat zou ik als docent natuurlijk ook moeten vinden, en dat vind ik ook, maar mijn eerste gedachte bij een dergelijk onderzoek is, “niet zo snel”

De school lijkt goede resultaten te behalen. Met name op het gebied van wiskunde zijn de resultaten erg goed.

“De eerste drie jaar van TEP scoorden de leerlingen zichtbaar slechter dan de controlegroep. Maar na 4 jaar TEP-onderwijs scoorden zij veel beter. Erased and reversed, zoals het in het rapport genoemd wordt. De resultaten voor wiskunde gingen omhoog met een score gelijk aan 1.6 jaar extra wiskundeles. Voor Engels was dit 0.4 jaar en bij scheikunde ging de score met 0.6 jaar omhoog.”

Het selectieproces lijkt ook veel robuuster dan wat je op scholen en lerarenopleidingen tegenkomt:

“Meer dan 600 mensen melden zich aan. Vanderhoek voert gesprekken met 100 van hen en reist uiteindelijk heel het land door om 30 kandidaten te observeren in hun ‘natuurlijke omgeving’.”

125.000 dollar is natuurlijk een hoop geld en het zal zeker meespelen in het aantrekken van goede kandidaten. Daarnaast is er ook sprake van een heel erg hoog verloop. Maar liefst dertig procent mag niet blijven. Maar dat is niet de enige innovatie:

“De aanpak verschilt op een aantal punten van het reguliere onderwijssysteem. Zo wordt het hoge salaris van de leraren bekostigd door op andere plekken flink te schrappen. De klassen zijn groter en er zijn geen assistentes, decanen, invaldocenten of lerarencoaches. De administratie houden de leraren zelf bij. Ook maken zij langere dagen dan gebruikelijk is in het onderwijs. Daarnaast zitten de leraren minstens twee keer per week bij elkaar in de klas en geven elkaar schriftelijk feedback.”

En daar zit hem het probleem. Welke interventie is hier eigenlijk effectief? De school wijkt op verschillende punten af van de norm: een hoog salaris voor docenten, een zeer robuuste intake, strenge selectie gedurende het eerste jaar, weinig overhead en gedistribueerd leiderschap. Daarnaast maakt dit onderzoek deel uit van een langlopende discussie over de effectiviteit van charter schools ten opzichte van openbare scholen (public schools). Charters worden door met name Republikeinen gebruikt om het openbare scholen en open en bonden af te breken. Je kunt een dergelijk onderzoek niet los zien van deze context.

Matt di Carlio waarschuwt op Shankerblog dat je voorzichtig moet zijn met al te sterke conclusies. TEP met zijn flagship policy van hoge salarissen spreekt beide kampen aan.  Zo viel het effect op leesvaardigheid wat tegen. Daarnaast vallen toegenomen toetsscores samen met een langere lesdag. Een lesdag op een openbare school is zes uur, op TEP is het acht. Daarnaast zijn veel leraren die op TEP werken, ervaren leraren. De meeste leraren hadden meer dan drie jaar ervaring. Een leerling cohort kreeg ook een sociaal werker toegewezen gedurende de hele schoolcarriers. Dat is veel meer ondersteuning dan op openbare scholen. Waarschijnlijk is dit in armere wijken ook een hele krachtige interventie.

Maar tegelijkertijd is er een enorme turnover rate van docenten. Dertig procent vertrekt alweer het eerste jaar. Daar helpt het startsalaris van 125.000 dollar kennelijk ook niet bij. Van tevoren inschatten van of iemand een goede docent is (wat is dat eigenlijk?) blijft heel moeilijk. Aan de andere kant wordt de pool van kandidaten wel groter door een hoger salaris.

Aantrekken ervaren leerkrachten hangt waarschijnlijk ook samen met een open samenwerkingscultuur en gedistribueerd leiderschap. De verbetercultuur zoals we dat in Samen Leren hebben benoemd. Dat komt overeen met bevindingen dat scholen met een horizontale organisatie het beter doen. Die voorzichtige conclusie trok Andreas Schleicher ook uit de laatste PISA data tijdens een seminar in Cambridge dat ik bijwoonde . Dat is ook wat we in Het Alternatief aanbevelen: sterke zelfsturing en weinig overhead.

Doet salaris er dan niet toe? Natuurlijk wel. Het salaris is ook een pilaar om sterke kandidaten aan te trekken. Mijn vrienden verdienen over het algemeen een stuk meer dan ik. Docenten in Nederland verdienen internationaal gezien veel, maar relatief valt het tegen en is het zelfs onder het OESO gemiddelde. Het gat met vergelijkbare groepen is nog steeds erg groot, docenten verdienen rond de 80% in vergelijking met andere hoog-opgeleiden. Daarom zal het salaris ook concurrerender moeten.

Al met al is dit een zeer waardevol onderzoek en experiment. Maar het is niet alleen de 125.000 dollar die de school succesvol maakt (en dan nog alleen op het gebied van wiskunde!) Veel van de innovaties die ze toepassen dragen waarschijnlijk bij tot een goed leerklimaat. Het lijkt me in ieder geval een hele interessante en leuke school om te werken.