Category Archives: Flip the System

Tired and exhousted business woman with ringbinders

Lessen uit Schotland: curriculumvernieuwing en werkdrukverhoging gaan hand in hand

By | Flip the System, Het Alternatief, Onderwijs2032, Uncategorized | 2 Comments

Leraren in Schotland gaan staken omdat de werkdruk enorm is toegenomen door de invoering van het “Curriculum for Excellence“. Aanleiding voor de discussie was de publicatie van het gematigd positieve OECD rapport: “Improving Schools in Scotland” Schotland wordt vaak als voorbeeld genomen hoe curriculumvernieuwing wel moet, ook door de Onderwijs2032 commissie. Maar zo als zo vaak is de papieren werkelijkheid anders dan die in het klaslokaal. En dat terwijl de verhouding tussen vakbonden, overheid en werkgevers best goed is.

“The SSTA conducted the survey after concerns that the introduction of Curriculum for Excellence (CfE) had placed a significant additional burden on teachers. (…) Teachers have insufficient time to carry out the over-bureaucratic arrangements set out and we are requesting that councils, as the employers of teachers, take control of the situation and impose limits on teacher time being spent on such activities.”

Source: Union leader says teacher workload in Scotland is “unmanageable” (From Evening Times)

Ook Mark Priestly plaatst kanttekening bij de invoering van het nieuwe curriculum (zie ook zijn hoofdstuk in Flip the System en Het Alternatief 2):

“For many schools, CfE has been an audit process followed by a rebranding exercise, rather than genuinely transformational change.”

Een van de lessen die we uit Singapore meenamen was dat het proces om curriculumvernieuwing mogelijk te maken voorop moest staan, dat werd ons echt op het hart gedrukt. En Schotland toont aan dat, ondanks alle goede bedoelingen, het makkelijk is om weer in oude valkuilen te trappen. Willen we echt werk maken van Onderwijs2032 dan kan dat alleen als we werk maken van de aanbevelingen in Flip the System en Het Alternatief 2: tijd, ondersteuning en leraren ingebed in het hele systeem.

Singapore classroom

Lessen uit Singapore

By | Flip the System | 6 Comments

Singapore is een van de landen die het op de internationale onderwijsranglijsten erg goed doet. Daarom is het net als in Finland een komen en gaan van delegaties die komen kijken wat het geheime recept is binnen en buiten de klas van de stadstaat. Ik mocht een paar dagen mee met een Nederlandse delegatie om met een kritische lerarenbril mee te kijken en mee te praten op alle niveau’s. Ik was gematigd optimistisch, maar ook kritisch en bereid om door de propaganda van een verlichte dictatuur heen te prikken. We hebben gesproken met leraren, lerarenopleiders, onderzoekers en beleidsmakers. Helaas met te weinig leerlingen omdat de scholen dicht waren. We hebben wel een paar leerlingen gesproken en Polytechnics bezocht. Dit zijn wat eerste observaties.

In Flip the System hebben we heel bewust Pak Tee Ng gevraagd om een hoofdstuk over Singapore toegevoegd. De Singaporezen hebben niet al te lang geleden besloten om met een holistische blik en langetermijnvisie hun gehele onderwijssysteem te veranderen. Daar doen ze heel doelmatig en ze zitten er nog middenin. Sterker zoals ik hier steeds hoorde: het is nooit af. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik erg onder de indruk ben van alles wat ik hier heb gezien. De belangrijkste punten die er uit sprongen: 1. De systemische manier van denken en werken: alles staat in verbinding tot elkaar van het ministerie tot het klaslokaal 2. De waardering en zorg voor de leraar 3. De brede opvatting over het doel van onderwijs, alhoewel daar nog het meeste moet gebeuren.

Het onderwijs

Het belang van onderwijs is alomtegenwoordig in Singapore, met wie je ook praat wordt dat aangegeven. Ze zijn zich er erg bewust van dat Singapore het van human capital en dus goed onderwijs moet hebben. Daarnaast vervult het onderwijs veel sterker dan bij ons een rol in nation building. Singapore is etnisch zeer divers en het is volgens hen van levensbelang dat de kinderen tot responsible citizens worden opgeleid. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het politieke systeem, critical thinking mag, maar niet over de politiek. Maar ook hier stellen ze terecht dat er globale uitdagingen zijn die vragen om meer dan alleen kennis. Dat vraagt kortom om andere benaderingen die we overal ter wereld nu tegenkomen in onderwijsdiscussies: meer empathie, wereldburgerschap, etc. Dat heeft de afgelopen jaren tot een verschuiving geleid van een curriculum waar de nadruk lag op veel kennisreproductie naar een breder curriculum waar meer ruimte is voor vaardigheden. Ook in het nieuwe curriculum speelt kennis een belangrijke rol natuurlijk. Rigor is in Singapore een veelgehoord woord.

De werkelijkheid ziet er iets anders uit. Net als in Nederland zijn er twee high stakes toetsen: een eindtoets aan het eind van het primair onderwijs en een eindexamen aan het eind van de middelbare school. Beide toetsen bepalen waar je terecht komt want ook Singapore selecteert vroeg en sorteert voor naar academisch en beroepsonderwijs.  Vandaar dat huiswerkinstituten welig tieren. De druk van ouders op hun kinderen is groot. Dat er in Singapore toch ook een grote shadow education industry bestaat werd wel bevestigd. Maar juist in het onderwijs zelf wordt er wel redelijk eensgezind aan een nieuw curriculum gewerkt. Als ouders al overtuigd kunnen worden dan is dat alleen als het onderwijs daar eensgezind aan werkt (wat niet betekent dat alle scholen er hetzelfde uitzien, integendeel)

Allignment

Het woord dat hier veel voorbij kwam was allignment, alles staat met elkaar in verbinding en is op elkaar afgestemd. Er is eigenlijk geen scheiding tussen The Ministry of Education (MOE), National Institute of Education (NIE, lerarenopleiding, onderzoek, professionalisering) en the Association of Singapore Teachers (AST, professionalisering, professionele leergemeenschappen). Ze houden zich allemaal bezig met curriculumontwerp, schoolontwikkeling, professionalisering, opleiden, professionele leernetwerken, etc.

Dat is ook niet zo gek want iedereen die je spreekt is leraar of leraar geweest. Ik vroeg een van de vice-deans van het NIE of hij nog lesgaf. Hij keek me verbaasd aan en zei: “Natuurlijk! Ik ben leraar aardrijkskunde. Hoe kan ik anders nog weten of ik nog steeds met de juiste zaken bezig ben?”  Het was weliswaar anderhalve maand, maar meer is in een dergelijke functie ook niet mogelijk. De vanzelfsprekendheid waarmee het leraarschap centraal staat en dat ze op alle niveau’s en instituten te vinden zijn was inspirerend. En het was diezelfde vanzelfsprekendheid die me misschien nog wel het meest raakte.

Ingang van het National Institue of Education (NIE)

Ingang van het National Institue of Education (NIE)

In Singapore hebben de leraren agency, handelingsvermogen. En dat begint onder andere met bewustzijn. Dat je weet in welke context je werkt, systemic awareness. Overal waar je komt zijn de mensen zich bewust waar ze staan in het systeem, waar ze naartoe willen en wat hun rol daarin is.  Dat heeft een culturele component natuurlijk, maar ook met het feit dat ze in het hele systeem te vinden zijn en dat ze steeds van rol wisselen. Er vindt hier kenniscirculatie plaats en het is normaal om in de verschillende instituten te werken en vaak van school en rol te wisselen. Beleid wordt nog steeds vanuit het ministerie uitgerold, soms heel strak. Maar het wordt voor een groot deel wel door leraren zelf gedaan.

De lerarenopleiding

En hoe krijgen ze dat voor elkaar? In Nederland spreken politici regelmatig met groot enthousiasme over strenge selectie aan de lerarenopleidingen, de voorkant. Als we nou gewoon de eisen opschroeven dan gaat de status van het beroep omhoog en dan willen ook betere studenten de lerarenopleiding volgen. In Finland wordt een op de tien geselecteerd voor de lerarenopleiding en in Singapore is het een op de acht. Een prestigieuze opleiding dus. Alleen vergeten ze daarbij dat de voorwaarden waaronder leraren werken, de achterkant, in landen waar dit het geval is ook een stuk aantrekkelijker is.

Maar goed er vindt dus selectie aan de poort van de lerarenopleidingen plaats. Die selectie is gebaseerd op cijfers, maar ook op een portfolio, intakegesprek en een presentatie. Dan kan de leraar in opleiding beginnen aan het prestigieuze NIE. De enige plek waar leraren worden opgeleid. Hij is daarbij niet alleen student, maar ook werknemer van het ministerie van onderwijs. Alle leraren in opleiding krijgen namelijk een salaris. Ze hebben verder een vergelijkbaar systeem als de onze. Een 1-jarige opleiding na een inhoudelijke bachelor of master. De grootste deel van de studenten begint gelijk aan een vierjarig bachelor programma. Een praktijkstage is een groot onderdeel van de opleiding en wordt in nauwe samenwerking met een netwerk van scholen uitgevoerd.

Het curriculum is breder dan in Nederland en besteed ook expliciet aandacht aan educational change en aan een (gedeelde) beroepsidentiteit- en eer. Die identiteit is heel sterk ontwikkeld. Dat werd duidelijk in iets kleins, maar dat ik zelf erg waardevol beschouw. Elke leraar krijgt bij zijn graduation een kompas en leggen een eed af waarmee ze benadrukken dat we een waardegedreven beroep hebben. In Nederland wordt vaak lacherig over dit soort dingen gedaan, maar ik vind het een mooi en waardevol gebaar. Zeker omdat je het ook in de gesprekken met leraren terugziet.

Teacher Growth Model: de kern van professionalisering in Singapore

De school en de leraar

Startende leraren krijgen hun eerste school toegewezen door de MOE. Daar werken ze de eerste drie jaar. Ze krijgen 20% lesreductie en een vaste coach toegewezen. Die coach is een senior teacher die al carrière maakt in de Teaching Track. Starters krijgen ook veel mogelijkheden buiten school om te kijken welke carrière ze zouden willen volgen. Een stage van een paar maanden op het MOE komt regelmatig voor. In Singapore lijken ze inductie in het beroep veel breder op te vatten dan in Nederland. Bij ons worden starters soms nog steeds aan hun lot overgelaten en een brede schooloverstijgende inductie in het beroep bestaat bij ons niet.

Leraren verdienen in Singapore een competitief salaris, vergelijkbaar met andere hoger opgeleiden. In Nederland is dat verschil aanzienlijk: 17% verschil in het Voortgezet Onderwijs en 30% verschil Primair Onderwijs. Tijdens de eerste grote hervormingsgolf, in 1981, verdubbelde de overheid het salaris. Twee jaar geleden kregen leraren een salarisverhoging van 8% en onlangs is het salaris weer verhoogd met 4-9%. Dat salaris bestaat voor 25% uit bonussen. Die bonussen komen tot stand via klasseobservaties, portfolio en leerlingenquêtes. Die worden gedaan door Heads of Department (vakgroepleiders), vice-principals of principals (rector). We kregen gemixte signalen of leerlingcijfers nou wel of niet werden gebruikt. Het officiële verhaal, inclusief bij de bond, was dat die niet gebruikt werden. Een aantal leraren bevestigde dat, maar er was ook een leraar die aangaf dat cijfers wel werden gebruikt.

Ook in Singapore werken de leraren hard. Maar er wordt wel veel beter voor ze gezorgd dan in Nederland. Zo geven ze minder les: 17/18 uur per week, maximaal 4/5 uur per dag les. Waar dat in Nederland op kan lopen tot 25 per week. Daarna wordt in de middag vaak 3/4 uur aan gezamenlijke lesvoorbereiding, curriculumontwikkeling en nascholing gewerkt in interne leergemeenschappen. Naast meer tijd hebben leraren ook meer flexibiliteit, wat er voor zorgt dat leraren meer tijd overhouden voor externe professionalisering en schooloverstijgende leergemeenschappen.

Die flexibiliteit komt onder andere door een vervangingspool van leraren die kan worden ingezet om leraren langduriger te vervangen. Het aantal leraren is dan ook met duizenden gegroeid de afgelopen 15 jaar, maar dat heeft niet geleid tot kleinere klassen. Ze zijn allemaal ingezet om meer flexibiliteit in het systeem te creëren. Dat kan ook omdat alle leraren (ook schoolleiders, etc) in dienst zijn van het MOE. Het ministerie neemt daarin ook de grootste administratieve lasten op zich waardoor schoolleiders zich veel meer kunnen richten op onderwijskundig leiderschap.

Leraren hebben recht op 100 uur professionalisering (professional development: PD). Die uren worden elk jaar in overleg met de School Staff Developer (SSD) ingezet. Ik denk dat bij ons de schoolopleider nog het meest in de buurt komt van deze functie. Alleen heeft de SSD een veel grotere rol. De SSD is ook een carriere-adviseur. Ongeveer 50% van de professionalisering wordt individueel ingezet en 50% voor schoolontwikkeling. Bij schoolontwikkeling geven alle leraren van de school input wat het meest wenselijk is. Ik kreeg de indruk dat dat wel gebeurde, maar het hing samen met de kwaliteit van de schoolleiding.

Hier hoorde ik nog wel een aantal kritische geluiden van leraren. Op veel scholen lijkt het goed te gaan, maar de bandbreedte is net als Nederland toch nog groot. De beslissende factor hierin lijkt de schoolleider te zijn en leraren zelf hebben minder wegen om daar wat aan te doen. Formeel gedistribueerd leiderschap in scholen bestaat bijna niet, waardoor de rol van de schoolleider misschien wel te groot is. Er is schoolautonomie, maar geen formele collectieve autonomie. Net als bij ons overigens.

Waar ze in Singapore geen last van hebben is een inspectie, want die is er niet. Scholen moeten wel verantwoording afleggen, maar dat is gericht op groei en feedback. In plaats van een aantal harde criteria stellen ze zelf indicatoren op hoe ze hun kwaliteit inzichtelijk willen maken en gaan daarover in gesprek met het ministerie en andere scholen in hun cluster. Heel veel elementen in het Singaporese onderwijssysteem zijn formatief, inclusief de “inspectie”. Een van onze gesprekspartners zei dat je het gedrag dat je in de klas wilt zien moet modelleren in het systeem.

Het systeem en de leraar

Een van de meest in het oog springende innovaties in Singapore zijn de career tracks, carrière paden. Leraren kunnen zich specialiseren in een van drie tracks: Teaching Track, Leadership Track, Specialist Track. De Leadership Track is herkenbaar. Dat is de traditionele stap naar het management. Inclusief de opstap naar Cluster Leader, een aantal scholen vallen onder een cluster. Vergelijkbaar met een normaal bestuur bij ons. Met dat verschil natuurlijk dat clusters (besturen) in Singapore niet autonoom zijn. Een ander verschil is dat de Leadership Track doorloopt tot aan de MOE, de directeur-generaal aan toe.

De Teaching Track is gericht op teacher leadership. Leraren blijven lesgeven, maar krijgen steeds grotere verantwoordelijkheden op pedagogisch en didactisch leiderschap. Master Teachers vervullen een rol in het hele systeem en ze hebben een coördinerende rol in professionele leergemeenschappen op clusterniveau en op de Academy. Dit zijn networked learning communities en ze zijn er op verschillende niveau’s op vakinhoud (humanities, math, languages) en thematisch (ICT, special education needs, etc.) De hoogste rol hier is Principal Master Teacher. Het salaris van een Master Teacher is even hoog als dat van een principal.

Als laatste is er de Specialist Track. Dat zijn leraren die zich ontwikkelen tot onder andere curriculum specialist en onderzoeker. Deze track lijkt het minst ontwikkeld te zijn. De leraren gaan op het NIE en MOE werken en daardoor verdwijnt de band met het klaslokaal. Dat zie je terug in nationale curriculumontwikkeling. Dat gebeurt nog veel via focus panels en minder in professionele leergemeenschappen. Het lijkt erop dat Singapore met name op deze stroom nog heel veel ruimte voor verbetering heeft. Voor Nederland is met name dit voorbeeld van Singapore kansrijk. Een combinatie van de Teacher en Specialist Track zou in Nederland gepilot kunnen worden via de ontwikkeling van ons nieuwe curriculum (#Onderwijs2032)

De meeste professionaliseringsactiviteiten zijn gratis en worden via de Association of Singapore Teachers aangeboden. Die heeft verschillende academies, waarvan de Academy of Singapore Teachers veruit de grootste is. Er zijn zowel traditionele cursussen als professionele leergemeenschappen. Er lijkt een verschuiving naar het laatste plaats te vinden omdat die ook veel meer gelinkt is aan wat er in de klas plaatsvindt en gekoppeld kan worden aan curriculumveranderingen. Leraren die in de Teaching Track zitten verzorgen een groot deel van de professionalisering via de AST.

De NIE, AST en MOE stemmen elk jaar gezamenlijk al hun activiteiten op elkaar af. De SSD’s verzamelen in school en op clusterniveau alle behoeftes. Dat wordt ook vastgelegd in een online professionaliseringssysteem, TRAILS. Op dat platform zijn alle professionaliseringsactiviteiten te vinden. Daarnaast is het voornamelijk bedoeld voor de individuele ontwikkeling van leraren en om aan te geven of de nascholing van goede kwaliteit is. Die data stuurt dan weer de activiteiten van het daaropvolgende jaar. Een ander platform OPAL is meer gericht op lesmateriaal en good practice. Omdat die platforms gekoppeld zijn aan concrete processen die aansluiten bij het werk in de scholen worden ze goed gebruikt. Dit wederom in scherp contrast met onze Nederlandse equivalenten: het Lerarenregister en Wikiwijs.

Wat opvalt is de enorme ondersteunende infrastructuur en de zorg voor leraren die daarvan uit gaat. Alle instituten, activiteiten en platforms zijn op elkaar afgestemd. Individuele, school en systemische ontwikkelingen lopen in elkaar over. Dat staat in scherp contrast met hoe we dat in Nederland doen. Daar vinden we allemaal het wiel, meestal niet zo heel goed uit. En struikel je over het zoveelste innovatie innitiatief terwijl die compleet los van elkaar staan. Er wordt in Singapore gewoon goed voor leraren gezorgd, en dat kan ik nou van Nederland niet echt zeggen. In tegenstelling tot Nederland verlaten weinig leraren het onderwijs in Singapore.

 Eerste conclusies

De zorg voor leraren zit in kleine details. Ik roep al een paar jaar dat we toegang tot wetenschappelijke literatuur moeten hebben. En natuurlijk hebben ze dat in Singapore al lang geregeld. Alle leraren hebben toegang. Het kan niet anders dan dat dat komt omdat leraren op alle niveau’s een prominente rol hebben gekregen. Dat is in Nederland heel lang niet zo geweest en het was de aanleiding om Het Alternatief te gaan schrijven. Dat er nu verandering in komt in Nederland ligt niet zozeer aan het systeem, maar meer aan individuen binnen dat systeem die zelf de verbinding zoeken, die zelf een ad hoc netwerk hebben gevormd.

Maar daar bereik je geen systemische verandering mee. Zoals we in Het Alternatief 2 stellen: “Dat leraren over het algemeen over slecht ontwikkelde netwerken beschikken, is niet per se het gevolg van een gebrek aan het vermogen van individuele actoren, maar vooral een kwestie van een gemankeerde cultuur en structuur: een cultuur waarin het er niet toe doet of je over netwerken beschikt en een structuur die de ontwikkeling van netwerken eerder beperkt dan stimuleert.” Dat besef is maar al te goed doorgedrongen in Singapore. Dat moet je organiseren. Die netwerken moeten we gaan bouwen. En dan niet gefragmenteerde oplossingen van stakeholders die elkaar constant in de weg zitten omdat het individuele deelbelang belangrijker is dan het gemeenschappelijke belang.

Ook in Singapore zag het systeem er anders uit. Ze hebben op een gegeven moment besloten om dat beter te doen omdat dat in het belang van het land en de kinderen was. De School Staff Developers waren er een paar jaar geleden nog niet, maar ze waren wel nodig en worden nu als zeer succesvol gezien. Hetzelfde geldt voor de Teaching Track. Die bestond eerst uit twee niveau’s op schoolniveau, maar dat voldeed niet. Dus creëerden ze ook daarvoor een nieuwe structuur een aantal jaren geleden. Zo doe je dat. Je blijft constant het systeem verbeteren omdat er behoefte aan is.

Dat vraagt om een plek waarin al die stakeholders werken een gezamenlijk belang. Geïnspireerd door Edith Hooge bepleitten we in Het Alternatief 2 al voor de oprichting van Rijksacademies die meer zijn dan alleen lerarenopleidingen. Een aantal hubs waarin opleiding, professionalisering, onderzoek, innovatie en beleid samenkomen. Waar net als in Singapore leraren een grote stem in hebben. Dat vraagt heel veel van ons gefragmenteerde, zo niet anarchistische systeem. Maar overal, onder leraren, de Onderwijsraad, de Tweede Kamer wordt die stelseldiscussie al lang gevoerd. Ik denk dat het tijd is dat we met zijn allen veel bewuster naar een systeem toewerken waar goed over is nagedacht, in plaats van een organisch gegroeid systeem in stand te houden waarmee eigenlijk niemand meer blij mee is. Alle leraren in overheidsdienst? Scholen in onderlinge concurrentie?  Het hangt allemaal met elkaar samen en we moeten alles goed doordenken.

Ik kan niet ontkennen dat ik vol ben van wat ik in Singapore gezien heb. Dat leraren, opleiders, onderzoekers, beleidsmakers allemaal dezelfde taal spreken is mooi, en die taal is oprecht. Nederland is natuurlijk een heel ander land dan Singapore en je moet nooit zomaar klakkeloos wat kopiëren. Na Singapore zie ik onze individuele autonomie juist nog als kracht, maar ook in Nederland kunnen we meer een gemeenschappelijke taal ontwikkelen. Een eerste stap naar die verbetering ligt denk ik in Onderwijs2032. In Singapore werd keer op keer benadrukt dat capacity building bij curriculumontwikkeling het belangrijkste is. Als we professionele leergemeenschappen en netwerken oprichten, leraren daarin goed kunnen faciliteren en dat vanuit een gemeenschappelijke ruimte kunnen organiseren dan hebben we een mooie eerste stap gezet. Misschien dat een laatste voorbeeld uit Singapore ons kan helpen. Alle grote onderwijshervormingen in Singapore werden geleid door een generaal. Het is misschien een brug te ver in Nederland, maar we zouden generaal de Kruif eens moeten vragen om die klus te klaren.

 

 

 

 

 

 

 

 

B9s2a1CIIAAW47C

And the nominees are… Thoughts on Global Teacher Prize

By | english, English, Flip the System, Uncategorized | 3 Comments

The final 10 nominees are in and they’re a wonderful choice. Of course I would be deluding myself if I wasn’t hoping for a spot among the shortlist of 10 nominees. Yes, I was disapointed. The closer you get the more you think that maybe, just maybe, there might be a chance that….  But I’m very glad for the 10 nominees and I’m glad that there is a Global Teacher Prize and it was already a huge honour to be amongst the 50 nominees. It sheds a spotlight on the wonderful work teachers are doing and the wonderful job we have working with children. All of the 50 nominated teachers are a bigger advert than any government agency can come up with (In the Netherlands these campaigns are exceedingly dull and lame) Each and everyone of them is showing what teaching is about: inspiration, opportunities, creativity. Who wouldn’t want to work in an environment like that? On the other hand the teaching profession is undervalued and plagued by many and similar issues worldwide. Teachers are valued individually, but as a profession we’re not. That really needs to change and the Teacher Prize is one step in that direction.

On the other hand we shouldn’t just rely on others awarding us an honour. It would be an empty gesture in itself if we do not also proudly claim discretionary space for our own. We’re not the role models that students deserve if we do not act accordingly. These wonderful 49 nominees are already doing that. Tom Bennet who is a role model and inspiration of how teachers should relate to research in eduation and who steadily working on an international Researched network. Cesar Bona is a focal point for educational reform in Spain and an inspiration for teachers in Latin America. And if the educational system is not doing the children justice you start your own schools like Elisa Guerra Cruz in Mexico.  Everyone has so many innovative teaching practises to share, from Vese Vesela Bogdanovic and her literally magical teaching experiences to Cameron Patterson, whose history  teaching practices are giving me food for thought.

Personally I already knew some of the teachers in the top-50. Tom is contributing to our new book. I’ve met Noah Zeichner in Canada at a teacher leadership conference. I’ll meet Jeff Charboneau at the International Summit on the Teaching Profession where we’ll be both making the case for teacher leadership. And both Jeff, Noah, Nancy Barile and I are already part of the Centre for Teacher Quality. Hopefully I’ll meet Mark Reid when he comes over to visit his family in the Netherlands. And I’m sure I’ll meet Mareike Hachemer soon, since she lives just around the corner (relatively speaking). But distance shouldn’t be a problem any more since we are all connected on-line. New information technology is allowing us to level not only institutional, but also national boundaries.

Now we’re also part of the Varkey Teachers Ambassadors Programme. I’m proud to be part of a growing international teacher network which will shape the future of education. Through their work these 49 teachers are already making a case for teacher led educational reform. How can we not give more responsibility and recognition to teachers if this is just a small sampling of what’s going on worldwide?

I wish the 10 nominees all the best in the world and I’ll conclude with these wonderful words of Dutch secretary of Education Jet Bussemaker and State Secretary Sander Dekker. Educational reform should be a combined effort of all parties involved. No matter how difficult that is sometimes, I think that is what we’re doing in the Netherlands.

Dear Jelmer ,  

What a pity that you have not reached the top 10 of The Global Teacher Prize. We would have supported such an honor awarded to you wholeheartedly. As for us , you have already earned it! But you will undoubtedly get over the disappointment quickly, because you have every reason to be proud of yourself. After all, according to the jury you already belong to the fifty best teachers in the world, and there is no teacher in the Netherlands who can repeat that!  

Therefore continue in the way that characterizes you: as an inspiring and motivating teacher for your students and therefore a role model for your colleagues. That way you can ensure that our education gets even better.  And then many more Dutch teachers will enter the top 50 of The Global Teacher Prize !  

With regards,

Jet Bussemaker

Sander Dekker

Beste Jelmer,

Wat jammer dat je niet bent doorgedrongen tot de top 10 van The Global Teacher Prize. We hadden je zo’n ereplaats van harte gegund. Wat ons betreft heb je die ook verdiend! Maar je zult ongetwijfeld snel over de teleurstelling heen komen, want je hebt alle reden om trots op jezelf te zijn. Volgens de jury behoor je immers tot de vijftig beste leraren ter wereld, en er is geen docent in Nederland die je dat na kan zeggen!

Blijf daarom vooral doorgaan op de manier die we van je kennen: als inspirerende en motiverende docent voor je leerlingen en daarmee ook als rolmodel voor je collega’s. Op die manier kun jij ervoor zorgen dat ons  onderwijs nóg beter wordt. En dan komen er nog veel meer Nederlandse leraren in de top 50 van The Global Teacher Prize!

Met vriendelijke groet,

Jet Bussemaker

Sander Dekker

(Well since I’m now free to do so I can now endorse my favourite teachers: Phalla Neang and Azizullah Royesh will hopefully both win!  :) I’m in awe of their achievements)

CERI meeting

The view that teachers are change-aversive is wrong

By | english, English, Flip the System | No Comments

Teachers don’t like change! They’re fossils who just don’t want to see and do what’s right. The OECD’s CERI unit recently published a report that disproves this frame. Dirk van Damme has a well written introduction to the research: how can education systems embrace innovation. To anyone who has been following education policy (globally) this is of course completely stating the obvious. Having been on the receiving end for 12 years it has been one of the reason to get involved in innovation and educational policy on a wider scale.

Teacher leadership is one of the keys to educational reform. This research is one step in a growing body of evidence on how to implement change. Most notable The Global Fourth Way, Professional Capital and Finish Lessons have build upon lessons learned from countries and regions which have gotten educational reform right. It is the basis for our book  “” (The Alternative) and our policy initiative  (Learning Together) In we will explore this issue further together with teachers and researchers around the world.

“The core of the dispute is not so much about the actual amount of change and innovation in education, but about the process – how change and innovation happen. A lot of well-intentioned innovations fail not because of a lack of quality or because their intended direction of change is wrong, but because of how they have been implemented. Teachers will be able to give you rich accounts of top-down innovations, implemented without much consultation, without taking into account the experiences and knowledge base at the point of delivery of education. Lack of trust, lack of ownership, a poor evidence base, and lack of empowerment of the key actors – these seem to be the main ingredients of the recipe for failure in changing education.”

“Too often education ministers and policy makers react by tightening the screws, i.e. by reinforcing accountability, supervision and bureaucratic control systems. This may lead to short-term behavioural adjustments of the actors in the system, but very rarely to sustainable change.”

“What makes for effective, sustainable innovation and reform: the professionalism of teachers and school leaders, strong knowledge-management frameworks and trust among all stakeholders and actors in the system. Professionals bring about innovation when they have a stake in it, when they see the evidence and the supporting knowledge base as credible, and when they trust their colleagues. In the same vein, parents will commit to innovative change when they feel involved and listened to, and when they understand the rationales and underlying evidence for change.”

In Flip the System we will explore this issue further together with teachers and researchers around the world.

samen leren

Samen Leren

By | Flip the System, Het Alternatief, Uncategorized | 7 Comments

Een half jaar geleden kwamen we met negen mensen uit het onderwijs met vijf politici bij elkaar om te verkennen wat er beter kan in het onderwijs. Iedereen kon vrij praten onder de voorwaarde dat het binnen vier muren bleef en onder Chatham House Rule. Vier muren ergens in de Tweede Kamer in dit geval. Vanaf het begin was dit een gesprek, of misschien is een beter woord onderzoek, van een niveau dat ik niet veel heb meegemaakt in het onderwijs. Iedereen sprak met zoveel kennis van zaken, maar ook met veel vuur over het onderwijs. En er kwam al heel snel een gezamenlijk idee naar voren, nog niet concreet, maar vol met mogelijkheden. Ik was na eerste bijeenkomst in de Tweede Kamer enthousiast en ook vol ideeën.

Een half jaar later zijn we tot een voorlopige conclusie gekomen. Een plan dat “: aanbevelingen uit het onderwijs”  heet. Het is een notitie op hoofdlijnen waar veel mensen binnen en buiten het onderwijs zich hopelijk in kunnen vinden. Maar het staat niet in steen geschreven en veel moet nog worden uitgewerkt. Die ruimte is ook belangrijk want we moeten er samen uitkomen. The devil is in the details en zeker in de implementatie. Bij deze dan ook een uitnodiging om mee te denken en het verder in te vullen.

Meer informatie

  • De notitie “Samen Leren” (PDF)
  • Volkskrant artikel (Ik had graag een andere insteek gezien die recht doet aan iedereen die er bij betrokken is) (Blendle)
  • Facebook pagina (link)

Mensen

Onderwijs: Hetty Belgers, Jet Dekkers, Jelmer Evers, Ilja Klink, Rene Kneyber, Laurens van Lier, Ruud Porck, Jaap Versfelt en Eric van ’t Zelfde

Onderwijswoordvoerders van de Tweede Kamer-fracties van de VVD en de PvdA, te weten: Pieter Duisenberg, Karin Straus, Tanja Jadnanansing, Loes Ypma en Mohammed Mohandis

Belangrijke aanbevelingen

“1. “De ambitie over de hele linie omhoog

  • Neerzetten van een breed gedeelde hoge ambitie op leerlingdoelen, kwaliteit van leraren en verbetercultuur op scholen
  • Het herzien van het curriculum en het laten uitwerken van dit curriculum door de beroepsgroep leraren

2. Pressure en support om een verbetercultuur op scholen te creëren:

  • ‘Support’ voor scholen bij het creëren van een verbetercultuur met transformatieaanpakken met bewezen impact (denk leerKRACHT…)
  • ‘Pressure’ op scholen om een verbetercultuur te vormen door transparantie en onderlinge peer review (ipv alleen door de Inspectie)

3. Randvoorwaarden realiseren voor een verbetercultuur op scholen:

  • Afschaffen van de normjaartaak
  • Verder flexibiliseren van de lestijd en de onderwijstijd
  • Verminderen van het aantal vakken waar kinderen op het VO uit kiezen, zodat leraren de verdieping kunnen zoeken
  • Loskoppelen van toetsen die de kwalificaties van leerlingen veilig stellen (bijv. CITO eindscore, CSE) van toetsen die leraren in staat stellen het onderwijs te verbeteren (bijv. leerlingvolgsystemen, SO) en die laatste toetsen daarom niet meer meenemen in het beoordelen van scholen

4. Zorgen dat toppers weer leraar willen worden. 

  • Strenge toelating op de lerarenopleidingen en PABO’s
  • Veel betere lerarenopleidingen, met een verbetercultuur
  • Betere arbeidsvoorwaarden voor uitstekende leraren (en net als in andere beroepsgroepen tekortschietende leraren kunnen ‘schrappen’)

5. De beroepsgroep Leraren versterken (door omvormen van de Onderwijscoöperatie tot onafhankelijke vereniging van leraren, vergroten rol lerarenregister, zeggenschap over curriculum, een innovatiefonds, etc.)”

Header-6.18.13

Teacher Led Schools and Teacher Leadership on Newshour

By | english, English, Flip the System, Het Alternatief | No Comments

Slowly, but steadily agency, or is getting more attention in the mainstream media.  PBS Newshour had an item on one of the most prolific examples of this trend: .

Lots of educational systems around the world are plagued by high turnover rates and job-dissatisfaction. As one of the teachers in the report says she lost inspiration and wasn’t able to teach as she deemed fit anymore, her child-centered approach fell out of favor as testing and accountability became the new buzzwords. “A tsunami of data-collection frenzy”. Instead of good education we got flawed data.

In an environment like this it is extremely hard to uphold your integrity as a teacher. Her professional ethos got the upper hand and she decided to quit. This hostile top-down climate has made teachers jobs a lot harder. Thus the higher dissatisfaction, higher turnover rates of teachers and a continuing weakening of the profession. Something you see in a lot of developed countries, including the Netherlands.

But instead of leaving, teachers are also taking matters into their own hands. One of the most promising examples of this are the teacher led schools. The report features Mission Hill in Boston, with the inspiring motto: “The freedom to teach and the freedom to learn.” As one of the teachers at Mission Hill is saying “We’re not just democratic in theory, but in practice” Professionalism isn’t something that can be done to you, it is something you do. Good education isn’t some prescribed set of rules, it is something you achieve through an ongoing discourse within the school community, including students and parents. A Mission Hill teacher: “Anything that comes down the pike is a conversation.”

Following this logic, no teacher led school will look the same. At Mission Hill they do have a principal, but she calls herself lead-teacher.

In Trusting Teachers with School succes, Kim Farris Berg and Dirkswager identified nine areas in which teachers may have autonomy, but rarely have it. (Dirkswager & Farris-Berg, 2012) At Mission Hill “all decisions, curriculum, budget, hiring, are voted on by the entire staff.”

“Nothing goes forward until everyone agrees. When we make decisions, we have a raise of hands. So, five, you strongly agree, four, you agree, you have some reservations, but you can live with it. But if you put a one, you disagree and we stop. We don’t go on until everyone can say they have a five or a four. With this authority, teachers decide the look and feel of their classrooms. There’s lots of low lighting and soothing music. Arts and crafts are everywhere, all part of Mission Hill’s personality.”

 “We’re not going to use a packaged curriculum. We’re going to use students’ voices to shape our curriculum, that we’re going to shape our curriculum around their interests. I think, at most other schools, it’s a lot of, you will follow this. You must follow this, and there’s never any room to breathe.”

There are lots of different models and Mission Hill has real autonomy. But what Teacher led schools do have in common is a focus on students instead of grades. Moreover they have a low turnover rate and job satisfaction is high. To me agency is key here, for both teachers and students.

But that agency shouldn’t end at the school building. As Tony Wagner rightly says in the report we should look further, at the entire educational system. Rene Kneyber and I have argued in Het Alternatief (Dutch, in English The Alternative) that teacher agency is something that has to be embedded on every level of an educational system to achieve real and meaningful change. We call this . (Evers & Kneyber, 2013) We have to look for inspirational examples like Mission Hill to show us how to get there.

For more resources on teacher leadership see:

Bibliography

Dirkswager, E., & Farris-Berg, K. (2012). Trusting teachers with school success : what happens when teachers call the shots. Lanham Md: R & L Education.

Evers, J., & Kneyber, R. (2013). Het alternatief : weg met de afrekencultuur in het onderwijs! Amsterdam: Boom.

 

Flip the Classroom or Flip the System?

By | english, English, Flip the System | 3 Comments

I’m a big proponent of using new technologies in education. I’ve used new pedagogies like Flipping the Classroom to achieve more differentiation. Use social media for anytime/anyplace learning. Videogames and web 2.0 tools broaden the pedagogical palette tremendously. And social media has allowed me to reach out to other teachers, researchers, school leaders, policy makers and politicians to gain new insights and influence education on a national level. Without social media I wouldn’t have been able to publish a book (with Rene Kneyber), Het Alternatief,  which tries to offer a new way of changing education. Both for students and teachers new technologies offer tremendous opportunities.

Education worldwide is at a crossroads. One the one hand there is the tendency for more standardization, privatization, deprofessionalization. All summed up in what Pasi Sahlberg has called the Global Education Reform Movement (GERM). On the other hand we see a renewed focus on equity for all children, a broader holistic view of education and teacher voice as an alternative to out of control accountability. New technologies play a pivotal role in this. Not just because of their disruptive nature perse, but also because of their empowering nature.

But a focus on technology itself is not enough. We can only have real meaningful transformation if we focus on the needs on the relation between teachers and their students. Empower teachers, parents and students to make meaningful change and technology will automatically come up in the context of local needs. That is why we need to Flip the System. What happens in the classroom between students and teachers should be supported by the system, instead of teachers supporting the system.

We need to know why we use technology and we need to know why we do what we do in general. What is education for? That seems like an obvious question, but it is rarely asked and leads to superficial policies which are out of sync with classroom needs of teachers and students.  Thousands of iPads being pushed into classrooms in Los Angeles is very telling example. Individual schools operate in different contexts and might have completely different pedagogical outlooks. Why then choose for a whole district to have iPads? Usually because of managerial focus: teaching will be more efficient, cheaper and the educational process easier to manage, which in most cases turns out to be a mirage. Or the decision is based on good salesmanship on the part of the tech company. Or because iPads are being equated with innovation and pedagogy. Which of course it is not, I love my iPad, but it is nothing more than a tool.

It’s a brave new world out there. A sentence which holds both promise and threat. Take learning analytics for example. By digitizing and moving educational activities online we now have the power to gather huge amounts of data on our students. But if you read white papers of the tech industry this data equates learning and can even replace schools. Data is never the real world, the capabilities of adaptive learning are highly overrated and don’t take into account the importance of serendipity in education. Learning Analytics has the possibility to turn education in a standardized nightmare. On the other hand in the hand of a well trained professional this data is a powerful tool and huge opportunity for strong feedback on the learning process.

Source: Learning with E’s

The key lies therefore with the teacher, or better yet, teams of teachers deciding on how to shape education from a shared pedagogical vision. That means teachers also need to have a new set of skills. Teachers need to be designers. Balancing content (learning goals, cross-curricular, connected) pedagogy (direct instruction, project based learning) and technology (Web 2.0 tools, Maker tools, social media) into meaningful learning. Teachers need to be curators, picking up on new trends, research, pedagogies, technology, content and seeing how they can be put to use in a new context. Central to this is harnessing your own Personal Learning Environment and Network. A web of (digital) tools, on- and offline networks and people. That’s how we design and learn at my own school, UniC. It empowers both students and teachers.

source: Learning with E’s

Clearly schools, or teams of teachers, have to decide locally if, why and how to implement new technology. Only then can it be in sync with the needs of the school.  But also schools need to operate in a context. Designing means iteration and building on lessons learned. That can only be done in a meaningful way if the design is in the hands of teachers.  And by designing and researching themselves teachers acquire the skills necessary to implement new forms of education. Design, professional development and research form a coherent whole in design communities.  Instead of going around it in a top-down and compartmentalized way, without a buy in of the educational community

The question is, are our educational systems ready for this? Most aren’t. The necessary conditions are usually absent: real ownership, the power to set team and individual goals, being in charge of your own professional development, time, over the top accountability, to name a few, all stand in the way. So we can discuss implementing new technologies and pour huge amounts of resources into getting iPads into classrooms, or we can change the way we work and really achieve a transformation. To flip the classroom we need to flip the system.

Flipping the system is a necessary precondition and I hope you will join us finding an answer on how to achieve this. We are in the process of editing a new international book and help build and international teacher leader network. If you want to share your story, contribute, or like to know more please go to: www.flip-the-system.org and http://www.unite4education.org/ and follow #flipthesystem on social media

flipthesystem


Resources

So where to start? On new technologies and pedagogies and educational policy read the following blogs:

www.hackeducation.com by Audrey Watters

Ol Daily by Stephen Downes

Learning with E’s by Steve Wheeler

Plan B by Donald Clark

 

And the following books have really helped me as a teacher to sharpen my vision and in my eyes are a must-read

Biesta, G. (2014). The Beautiful Risk of Education (p. 178). Paradigm.

Biesta, G. J. J. (2010). Good Education in an Age of Measurement: Ethics, Politics, Democracy (Interventions: Education, Philosophy, and Culture) (p. 160). Paradigm.

Fullan, M. (2012). Stratosphere: Integrating Technology, Pedagogy, and Change Knowledge [Paperback] (p. 100). Pearson; 1 edition.

Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional Capital: Transforming Teaching in Every School [Paperback] (p. 240). Teachers College Press; 1 edition.

Hargreaves, A., & Shirley, D. (2012). THE GLOBAL FOURTH WAY : THE QUEST FOR EDUCATIONAL EXCELLENCE (p. 215). Boston: Corwin Press.

Hattie, J. (2013). Visible Learning and the Science of How We Learn (p. 368). Routledge.

Laurillard, D. (2012). Teaching as a Design Science: Building Pedagogical Patterns for Learning and Technology [Paperback] (p. 272). Routledge.

Willingham, D. T. (2012). When Can You Trust the Experts?: How to Tell Good Science from Bad in Education (p. 272). Jossey Bass.

Flip the System

By | english, English, Flip the System, Het Alternatief | 2 Comments

Flip the System is a forthcoming book and an international teacher-led alternative to test based accountability and privatization. We propose a powerful alternative to these issues by strengthening the professional position of teachers by means of a (new) educational vocabulary, global consciousness of teachers and through strengthening professional collective autonomy.

In October 2013 Rene Kneyber and I met online. We knew each other by reputation and followed one another on Twitter. Rene is a math teacher, authority on classroom management, author, columnist and blogger. I’m a history teacher, blogger and an expert on blended learning. Both of us are prolific Twitter users and teacher activists. But this was the first real interaction we had. The reason for our exchange was the latest in a long series of misguided government policy initiatives and statements. We took exception to the way education was used and portrayed and decided to write an opinion piece for a national newspaper. We’re at the opposite of the educational spectrum. Rene is more of a traditionalist and I work at a very progressive school. But we both recognized each other as professional educators.

We’ve been teaching for around 12 years and slowly became more aware of how ridiculously our educational system was organized: rigid, top-down, standardized, with more and more testing and getting worse. Most notable, at least to us, was the complete absence of teachers in the discourse and the decision-making process on a meta-, but sadly often also on a school-level. As a profession we found ourself reduced to implementing other peoples ideas and our classroom expertise was not being recognized for what it’s worth.

Rene and I were already both involved in several initiatives regarding professional autonomy. Not just complaining, but also offering alternatives to the way Dutch policy was made and implemented. Amongst others there was the Professional Pride (Beroepseer) foundation. Rene had already helped publish a book in a series they published. And since there were already a book on police professionals, we thought it was time to publish one on teachers and education: Het Alternatief (The Alternative)

There isn’t a lack of educational books in the Netherlands, but there is a lack of teacher involvement in writing those books. If they do involve teachers, they’re usually about classroom practices. Practical stuff. And for the rest most (well meaning) people didn’t find it necessary to ask active classroom teachers to contribute to policy and philosophical books.

Teachers, together with renowned researchers, wrote a large part of Het Alternatief. The book itself symbolizes the way forward. It wasn’t hard to find good teachers who were willing to write on a diverse set of subjects. Luckily it wasn’t hard to find well known researchers who were willing to contribute as well. When asked Andy Hargreaves, Dennis Shirley, Michael Fullan, Howard Gardner, Paul Kirschner and Gert Biesta amongst others graciously agreed.

The book was published on October 4th and the secretary of education received the first copy out of our hands. Het Alternatief turned out to be more successful than we could have ever imagined. It struck a nerve, especially amongst teachers. A few weeks later it was already discussed in parliament, national newspapers and it is part of the discussion shaping policy on a national level, but just as important, in schools as well. There are many similar initiatives and organizations. In that respect the book is part of the zeitgeist. Maybe not just in the Netherlands, but internationally as wel.

Call to action

That is why we’ve decided to write an international version of “Het Alternatief” as a follow-up, in English: The Alternative or Flip the System. One of the things that inspired (and worried) us are the educational struggles going on in the United States. But not just in the US. A move towards standardized testing, privatization, neo-liberal policies, corporatization, top-down accountability, value added assessment are to be found all over the world. Pasi Sahlberg rightly calls it the Global Education Reform Movement (GERM)

As the world is getting more globalized, so is educational policy. Neo-liberal economic policy has profoundly changed the public sector all over the world in the last twenty years, including education. International benchmarking by the OECD (the PISA reports) has further crystalized this trend. Politicians, policy makers, researchers all meet one another on a global stage.

At the same time, by means of that same globalization and through social media, alternative ways of organizing education have also gotten more attention, Finland being the most notable example. Researchers like Diane Ravitch, Andy Hargreaves and Pasi Sahlberg are global thought leaders in this debate. We think it is time that global teacher-leaders add their voice to this chorus as well. We need to have a voice on the global stage, that is where national policy is also being shaped and that directly influences our work with children in the classroom.

The aim of the book is to help shape that movement. With the help of Education International (eiei.org) and their Unite4Education initiative we’ve begun work on an international edition. A few well known contributors have already agreed to write articles or do interviews. At the same time there are already a lot of local initiatives and organizations putting alternatives into practice. National organizations like the Centre for Teacher Quality, NBPTS and the Dutch Onderwijscooperatie have already identified national teacher-leaders.

We want teacher-leaders worldwide to contribute and start a global dialogue. Use social media to extend our Personal Learning Networks globally. We want to explore inspiring case studies from all different continents. Just like the Dutch version it will be a quest to which we don’t have an outcome yet. Although there are big cultural, political and economical differences we firmly believe that learning and teaching have a universal quality. We hope you will help us get a little closer to a global teacher community by adding your voice to this global dialogue and maybe the book.

At the Teaching and Learning 2014 Conference there will be a panel discussion with Linda Darling-Hammond, Susan Hopgood (EI), Dennis van Roekel (NEA) Daniel J, Montgommery (AFT) and myself on “Leading the (Global) Profession of Teaching.” from 11.30-12.30 Room 207

For more information see www.flip-the-system.org and www.unite4education.org and follow @jelmerevers and @rkneyber