Category Archives: Flipping the Classroom

A virtual analysis, blended learning put to the test

By | blended learning, english, Flipping the Classroom | One Comment

The Bok Center for teaching and Learning has analysed for HarvardX blended courses. And not surprisingly it is all about pedagogy.

“While the variability among the four College courses made general interpretations a challenge, the student assessments did reveal some commonalities that were not necessarily course- or instructor-specific. Among the key findings:

  • Students tended to conflate the teaching approach with the blended format, responding more to the teaching itself than to how specific online or blended elements worked.
  • Students appreciated the quality of the HarvardX materials, and most found them interesting and engaging.
  • For the most part, students spent roughly the same amount of time on homework and preparation for the blended class as they did for a traditional Harvard course.
  • Students valued the increased flexibility and ability to learn at their own pace, but still wanted in-person interactions with faculty and among themselves. They said that sections — small-group discussions outside the class ― were especially vital, enabling feedback, time for Q&A, meaningful collaborations, and a deeper sense of intellectual community.
  • The most common student complaint was that online learning opportunities were often redundant with in-class components, as faculty experimented with how to best use class time and encourage participation. In-class activities worked best when they were well-structured, such as when students were given discussion questions, problem sets, or worksheets in advance.
  • In any setting, students cut corners to save time, earn participation points, or get through required assignments or assessments. Many adopted efficiency strategies while watching the online lessons, causing some to integrate the materials in less-than-meaningful ways.”
The key takeaway is of course that for a good blended course you need sound pedagogy. Which for anyone involved in teaching is an open door of course. Just adding technology, video and putting course materials online doesn’t make for good education. But maybe that is because in secondary education pedagogy is central to good education. In higher education this doesn’t seem to be the case as much.

My main conclusion of blended teaching is that it enables differentiation. A student doesn’t need to be in the classroom all the time if that doesn’t fit the learning goals of that student. Or maybe a lot of remediation is needed. Plan time for individual coaching and in the classroom design challenging activities to engage the group as a whole.

In the end I, and any good teacher will always try to make sure that in-classroom activities are worthwhile and stimulate deep learning, that way students will come. Even if they’re allowed not to.

Research summary here

Leren van de meesters

By | Flipping the Classroom | One Comment

20130129-164712.jpg

Gisteren organiseerde Kennisnet een workshop over Flipping the Classroom, gegeven door de grondleggers van het concept: Jonathan Bergmann en Aaron Samms. In 2007 begonnen zij aan een onderwijskundige reis die ze onder andere in Zoetermeer bracht. Er zaten voor mij een aantal zeer waardevolle lessen in deze dag.

Bevestiging
Inhoudelijk hoorde ik niet heel veel nieuwe dingen. Wel over bepaalde modellen. Het was eerder een bevestiging van de weg die ik zelf ook ben ingeslagen. Ook zij benadrukken het pedagogisch/didactische aspect. Video’s zijn maar een middel. Je onderwijs ontwerpen is een continu proces waarbij je een evenwicht moet vinden tussen pedagogiek, didactiek, vakinhoud en techniek. Dat is een complex proces, zeker omdat je in een brede schoolcultuur opereert. Vakoverstijgend onderwijs gericht op vaardigheden staan voor mij en de school bijvoorbeeld ook centraal. De vraag die vaak bij me oprijst. Ben ik wel goed bezig? En om dan twee excellente docenten te zien die hetzelfde proces doormaken en delen dan sterkt je dat in je eigen zoektocht.

Reflectie en aanpassing.
Ze zijn constant bezig om hun onderwijs aan te passen en toetsen het aan theoretische modellen en onderzoek. Zo zijn ze bijvoorbeeld van mastery learning uitgekomen bij Universal Design for Learning (UDL). Bij Mastery learning is een leerling net zolang bezig totdat hij een bepaald gedeelte van de stof beheerst. Daar zit ook een ‘dark side’ aan. Een leerling die vijf keer een toets niet haalt raakt gedemotiveerd. Met UDL ga je juist met de leerling in gesprek hoe de stof ‘getoetst’ (assessment) kan worden. Dat kan op verschillende manieren. zij noemden ook een leerling die een comic van de stof heeft gemaakt. Dat heeft een een leerling bij mij ook gedaan. Op die manier kun je veel beter aansluiten bij de interesse van een kind, zonder dat je als docent de kwaliteit uit het oog verliest.

Ook in de VS is er natuurlijk een grote discussie over de rol van cijfers. In je ontwerp is er een constante spanning tussen formatief en summatief. Als docent moet je zoveel mogelijk formatief toetsen (in de brede zin van het woord). In ieder geval moet je je als docent flexibel opstellen. Ik gebruik een mix van deze modellen, en ook zij benadrukten dat je als docent daarin je eigen weg moet zoeken. Een goede docent doet aan mix and match in zijn curriculumontwerp.

Samenwerken.
Beide heren benadrukten dat ze nooit zo ver waren gekomen als ze niet samen aan dit concept waren begonnen. Dat betekent niet alleen samen video’s maken, wat ze ook veel hebben gedaan. Maar ook dat ze in onderlinge samenwerking hun eigen lespraktijk verbeterden. Als docent maak je onderdeel uit van een leergemeenschap en op zijn minst een team. Door samenwerken en feedback kom je tot nieuwe inzichten die je zelf nooit kunt bereiken.

Eigenaarschap van leren en verandering
Ten slotte werd ik getroffen door wat John zei. Flipping the Classroom is geen revolutie, maar een transformatie. Te vaak is er in het onderwijs sprake van top-down veranderingen die geen structurele veranderingen brengen in de hearts and minds van degenen waar het om gaat: de leerlingen en docenten. “You replace one dicator with the next” Ook John zat vroeger achterin een lokaal en liet het verhaal van experts van buitenaf over zich heen komen en ging rustig verder waar hij mee bezig was in zijn eigen klaslokaal. Ik vaak ook. Flipping the Classroom is een door docenten vanuit de praktijk ontworpen pedagogisch/didactisch concept. Juist door hun praktijkervaring zijn John en Aaron geloofwaardig. Bij niet-docenten had ik gedacht: “Oh ja? Heb je dat al in de praktijk gebracht?” Omdat ik weet hoe verdomd moeilijk en tijdrovend dit is. En omdat hun leerproces het meest interessante was.

Docenten kunnen een voorbeeld nemen aan de open en lerende houding van John en Aaron. En beleidsmakers en bestuurders zouden heel goed moeten kijken hoe ze dit soort processen kunnen ondersteunen en faciliteren. Ik blijf er van overtuigd dat we behoefte hebben aan een corps van teacher leaders. Geldstromen zouden moeten worden omgebogen om dit te mogelijk te maken. Een directe link tussen experimenten, onderzoek en de lespraktijk zal op veel scholen tot duurzame verbetering leiden.

Flipping the Classroom video’s voor Kennisnet

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 5 Comments

Ik heb voor Kennisnet drie filmpjes gemaakt over Flipping the Classroom. Het was de bedoeling om ze in de vorm te gieten zoals ik (en de meeste andere docenten) ze maak: snel en laagdrempelig. Ook hier heb ik er toch voor gekozen om het wel te bewerken en om bijvoorbeeld  videomateriaal toe te voegen. Dat levert voor de lange termijn toch het beste resultaat op. De derde is het minst bewerkt. Ik ben benieuwd welke vorm nou het meeste aanspreekt. Mijn intuïtie zegt toch de laatste.

De filmpjes zijn overigens gemaakt met Camtasia 8. Een enorme vooruitgang ten opzichte van de vorige versie. De enorme hoeveelheid video- en audiosporen en de flexibele animaties zorgen ervoor dat je een groot deel van de productie kunt verplaatsen van een powerpoint/prezi naar Camtasia zelf. Een aanrader dus

Er is natuurlijk nog veel meer over te vertellen over Flipping the Classroom, en dat heb ik ook al gedaan, maar volgens mij is dit wel een redelijke introductie.

1. Flipping the Classroom: wat is het?

2. Flipping the Classroom: theorie en modellen

3. Flipping the Classroom: technologie

Leiden de Khan Academy video’s tot meer begrip?

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 2 Comments

Volgens Derek Muller niet per se. In een blogpost gaat Open Culture in op zijn onderzoek naar de (on)zin van instructievideo’s en dus ook naar een belangrijk fundament van Flipping the Classroom (wat mij betreft draait het bij lange na niet alleen om video’s overigens). Zijn conclusie: de opzet van de video’s moet anders.

1. Leerlingen denken dat ze het weten
2. Daarom letten ze niet goed op
3. Ze denken dat de informatie in de video hetzelfde is als wat ze al weten.
4. Ze leren niets
5. Nog erger: hun misconcepties worden versterkt

Door concepten uit te leggen worden leerlingen niet uitgedaagd om echt op te letten en denken ze dat ze het snappen. Dus moet je juist ingaan op de misconcepties die er zijn bij een onderwerp. Muller gaat met name in op de Khan Academy filmpjes en heeft ze ‘tongue in cheek’ in ‘Khan’ stijl gefilmd met mooie voorbeelden van hoe het volgens hem wel moet. Het hele filmpje is zeker de moeite waard. Het onderzoek van Muller is hier te vinden.

Dit filmpje van hem over gewichtsloosheid maakt erg goed gebruik van misconcenpties om daarna uit te leggen hoe het echt zit. Wat een goede leraar!

Salman Khan heeft het antwoord

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

En dat is … blended learning

Erg toevallig, maar hieruit blijkt wel weer dat hij een goede docent is: fijn filmpje. En ik ben het helemaal met hem eens. Het gaat om niveau 3. Om een analoog en digitaal leernetwerk waarin leerlingen in eigen tempo, via keuzes en via uitdagende projecten leren.

Maar laten we het toch maar gewoon Fliping the Classroom noemen. Blended learning kan echt niet.

Flipping the Classroom of…? What’s in a name

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 4 Comments

Onlangs schreef ik met Michel van Ast dit artikel over Flipping the Classroom in Vives. Er is nog steeds veel te doen over dit concept (zie eerdere posts) Mijn conclusie is al een lang dat het veel verder gaat dan alleen huiswerk maken in de klas. Of zoals we in het artikel constateren:

leren vindt steeds meer plaats in een analoog en digitaal leernetwerk



Blended Learning klinkt echt ongelooflijk saai. Flipping the Classroom dekt de lading niet, maar zorgt wel  voor een enorme interesse in dit soort onderwijs. Is het tijd voor een naamsverandering, of laten we het verder zo?



Wat is dat eigenlijk? Flipping the Classroom?

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

Ik kwam net weer een nieuwe blogpost tegen in het debat over de Khan Academy: Pro vs Khan. De naam zegt het al. Hier ligt weer de focus op het video aspect van Flipping the Classroom. De flipped classroom is inmiddels voor veel mensen iets anders gaan betekenen.

In zijn post gaat Gay Rubinstein in op de vraag of het wel goede video’s zijn die Sal Khan heeft gemaakt. Hij vergelijkt een filmpje van Khan met één van hemzelf en van Vi Hart. Alledrie de filmpjes hebben zo hun kwaliteiten. Maar de  kritiek van Rubinstein gaat  volgens mij met name over het ondoordachte van het instructiefilmpje, de “gebrekkige” didactiek en dat videoinstructie inferieur is aan klassikale intsructie.

Ik ben geen wiskundeleraar, but I have to respectfully disagree. Alledrie de video’s hebben hun sterke kanten. Ik vond het nogal zuur commentaar. Khan’s filmpjes zijn niet zomaar zo populair geworden en het feit dat hij zelf ook fouten maakt en leerlingen meeneemt in zijn denkproces maakt hem eerder tot een natural. Leerlingen stemmen niet voor niets met hun voeten

In het commentaar werd terecht gesteld dat Rubinstein aan het revolutionaire karakter van de Khan Academy  voorbijgaat: “the watcher is in control! You can pause, you can walk around, you can do your own manipulatives, and then rewind, restart.” Daarnaast omvat Khan’s website inmiddels veel meer dan alleen maar video’s.

Rubinstein’s kritiek gaat weer voorbij aan wat Flipping the Classroom voor mij betekent: instructie online aanbieden als alternatief voor klassikale instructie zodat leerlingen zelf keuzes kunnen maken in hun leerproces. De videoinstructie is dan één van de vele elementen die leerlingen kunnen gebruiken om zich vaardigheden en kennis eigen te maken. Ze kunnen er bijvoorbeeld voor kiezen om zichzelf te toetsen met de software van Khan.  Een casus in een klaslokaal behoort dan ook tot de mogelijkheden. Tenminste dat is zoals ik het gebruik  Dat gaat veel verder dan alleen online instructie en huiswerk maken in de klas. Het is aan de docent en de leerling om zinvol invulling te geven aan het gehele leerproces. De revolutie van het flipped model zit hem uiteindelijk in de vrijheid van de leerling.

Meer recente artikelen:

Dit is een presentatie die ik op 13 december bij Kennisnet gaf over ‘Flipping the Classroom’

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 3)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

Het debat over Flipping the Classroom blijft doorgaan. Ik heb er ook een uitgesproken mening over. De laatste keer heb ik de eerste vier kritiekpunten van Tery Freedman behandeld. Die waren redelijk fundamenteel van aard. De laatste vier zijn meer praktisch van aard.

The idea is unscaleable from the students’ point of view. In a typical English secondary (high) school the students will have 5 lessons a day. If each of those lessons becomes a video lecture to watch in the students’ own time, they will need to spend 5 hours a night watching YouTube. Is that feasible? Is it desirable from a health point of view? Is it even desirable from an educational point of view, given that the best homework activitiesrequire students to do something, not simply read, watch or listen.

Op zich een goed punt. Stel je eens voor dat leerlingen elke dag nog eens vijf uur video zouden moeten kijken. Nou is dat natuurlijk niet helemaal realistisch. Je geeft ook geen presentatie van een uur lang en een docent geeft natuurlijk niet altijd een weblecture als huiswerk. Maar ook hier is het dus belangrijk naar de bredere context te kijken. In een traditionele school is het inderdaad moeilijker toe te passen binnen schooltijd. Stel je hebt drie uur klassikale lessen per week voor je vak en geen toegang tot laptops of tablets, dan zijn de video’s allemaal extra tijd. Als alle vakken hun presentaties buiten de les gaan doen dan kunnen de leerlingen inderdaad in tijdsnood komen.
It’s unscaleable from the teachers’ point of view. No teacher in their right mind is going to teach a full timetable and record all their lessons as lectures. What would be a feasible proportion of lessons to record? I’d say zero, unless the school is able to allocate time for them to do so. It’s unreasonable to expect teachers to work full-time during the school day, and full-time outside school too!

Dit is ook zeker een punt waar je als school en docent rekening mee moet houden. Een goed filmpje maken kost inderdaad veel tijd. De manier waarop ik het doe is tijdrovend. Ik doe het zelf liever goed, en prezi is echt een meerwaarde om video’s visueel te ondersteunen. Vanuit een schematisch overzicht inzoomen op details en weer terug is voor geschiedenis (en bijna elk ander vak) van grote waarde. 
Als de video’s langer gebruikt kunnen worden dan is het een zinvolle investering. Vietnam is na dit jaar geen examenonderwerp meer, maar ik blijf het wel als verdiepingsthema aanbieden. Misschien wel zonder dat ik er klassikaal les over ga geven. Er staat een heel digitaal thema klaar om door de leerlingen gedaan te worden. Zo kunnen leerlingen kiezen uit meerdere thema’s en ik begeleid ze daarbij individueel. Leren op maat!
That leaves recommending other people’s videos. The only way I, when teaching, found it useful to do so was to tell students things like “Watch this video from 4 minutes in to 12 minutes in, then watch the second half of that video.” Other people’s videos (or lesson notes, or books, or radio broadcasts, or podcasts) are rarely completely suitable in themselves.

Freedman moet zich iets dieper verdiepen in web2.0. Het is inmiddels een fluitje van een cent om YouTube videos naar eigen smaak en lengte aan te passen. Een paar voorbeelden met dank aan Larry Ferlazzo en Richard Byrne (bijvoorbeeld Veengle en dit overzicht). Tegenwoordig moet je als docent ook lesmateriaal zelf kunnen bewerken en arrangeren. Dat is in dit digitale tijdperk een kerncompetentie (of zou dat moeten zijn) Op deze manier zijn video’s van docenten alleen nog maar waardevoller omdat ze inderdaad helemaal naar een (individuele!) leerlijn  kunnen worden aangepast.

Even it the idea were feasible, scaleable or useful, you still have to deal with the fact that lecturing to an audience is different to lecturing to an empty room and a camera. Even if nobody asks questions or makes comment, a good speaker will pick up on the mood of the audience, changing the direction where it seems efficacious, making the odd flippant comment to lighten the tone, or whatever.

Een slechte spreker wordt niet zomaar een goede spreker, ook niet als hij of zij voor de klas staat. Je moet het wel in de vingers hebben en anders moet je het misschien niet doen. Het is heerlijk om met leerlingen te sparren, de diepte in te gaan, te dollen en zijpaden te betreden. Maar ook dat bouw je in. Bij Flipping the Classroom komen er meer vaardigheden kijken. Denk bijvoorbeeld eens aan het design van een goede presentatie. Een monotome Bueller stem in combinatie met een Death by Powerpoint presentatie gaat niet werken, maar ook hier geldt: in het klaslokaal ook niet.

Is Flipping the Classroom feasible, scaleable en useful? Natuurlijk, ik ben er enorm enthousiast over. Is het een wondermiddel om het onderwijs ingrijpend te veranderen? Natuurlijk niet, niet op zichzelf. Daar is veel meer voor nodig. Dan moet je naar de kern van het onderwijs. Naar de kern van wat leren precies is. Het kan meer dan een truc of geheugensteun zijn als je ook de school zelf ingrijpend gaat veranderen. Context is keyFlipping biedt fantastische mogelijkheden om onderwijs op maat aan te bieden. Maar maatwerk gedijt niet in een traditionele school. De school moet dus op de schop. Op naar onderwijs 3.0
Nog een paar artikelen over dit onderwerp:
  • Think Tank: Flip-thinking – the new buzz word sweeping the US – Artikel over Karl Fish, “bedenker” van “Flipping the Classroom”
  • Khan Academy does not constitute an education revolution, but I’ll tell you what does –  Kritiek op de Khan Academy en Flipping the Classroom waar ik het qua onderwijsvisie wel mee eens ben.
  • Flipping for BeginnersInside the New Classroom Craze, leuk artikel met goede voorbeelden van didactisch gebruik

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 2)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 2 Comments

#blogpost #flippedclassroom #onderwijs –

“I’m not impressed with this brilliant “new” idea.” Dat zijn een van de eerste woorden die Terry Freedman weidt aan ‘Flipping de Classroom’, en hij is niet de enige. Je kunt wel stellen dat er in de Verenigde Staten in bepaalde onderwijskringen een push-back tegen dit “nieuwe” fenomeen gaande is. Vorige keer ben ik op mijn eigen redenen ingegaan om videoinstructie te gebruiken. Nu dus Freedman’s punten van kritiek.

It’s not actually new. When I did my post-graduate teacher training course in 1974 at Brunel University in the UK, the university library had thousands of videos and tape-recordings you could watch or listen to in study booths. The videos comprised not just lectures but televised interviews and documentary films. That was 37 years ago!

Nee natuurlijk is dit niets nieuws. Weblectures worden in de academia inderdaad al veel langer gebruikt. Met name al vanaf het einde van de jaren ’90. Dat het niet nieuw is, is natuurlijk (en hopelijk) geen diskwalificatie. Maar belangrijker deze argumentatie gaat totaal voorbij aan het revolutionaire karakter van het internet en met name Web2.0. De situatie die hij hier beschrijft is zo gebonden aan beperkingen in plaats, tijd en techniek. VHS was nog niet eens geïntroduceerd in de VS, laat staan dat het massaal was aangeslagen. Leerlingen kunnen nu onder het hardlopen, thuis, op school de lesstof tot zich nemen op een scala aan verschillende apparaten.

Do teachers actually only lecture these days? Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Sometimes they have a tendency to talk too much and ask too little, but that can be addressed through professional development on techniques found in assessment for learning. The answer to too much talking to, or talking at, students is not to institutionalise it in the form of video lectures but to reduce it.

Dit punt gaat uit van een zorgelijke veronderstelling: ‘lecturing is bad’. Nee hoor, dat hangt er maar helemaal van af. Waarom gebruik je deze vorm? Hoe vaak doe je het? Hoe lang? Ben je er uberhaupt wel goed in? Als je jezelf als docent die vragen stelt dan kan het wel degelijk een goede functie hebben. Iedereen herinnert zich toch die briljante docent die zo fantastisch kon vertellen en uitleggen? Dat enthousiast kennis overbrengen van de heer van Polanen, de eruditie van professor Siccama, voor mij cruciale docenten, hebben grote indruk op me gemaakt.

I would say that the best teachers realise that students don’t learn best by being lectured to, but that talking to students to give them facts or guidance is clearly necessary. In the best classrooms there is a good balance of different activities, including “lecturing”,and that kind of variety lends a sense of pace to the lesson, and helps to make it a good and enjoyable learning experience for the students.

Ik ben het hier helemaal mee eens en ik ben blij dat het werd rechtgezet, maar ik kon dit niet helemaal rijmen met het vorige punt waarin hij zei: Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Iets wat eigenlijk niet moet en mag gebeuren. Kritiek op de lezing/college komt steeds terug in de kritiek op ‘flipping the classroom’  Ik proef daarin steeds een soort fundamentalistisch constructivistisch dogma. En iedereen die iets van geschiedenis weet dat fundamentalisme en dogma’s meestal aan de verkeerde kant van de geschiedenis eindigen. Een goede docent is “Neither sage on the stage, nor guide on the side, but meddler in the middle” *

Verder is het toejuichen van afwisselende didactiek natuurlijk een enorme open deur. En daar ligt nu juist de kracht van ‘Flipping the Classroom’. Hoe leerlingen bepaalde basiskennis tot zich nemen wordt steeds minder voor ze bepaald. Je geeft ze alleen maar meer opties: een onderzoeksopdracht? Opdrachten maken uit een boek? Een videolecture? Dat is toch de vrijheid die we voor leerlingen willen?

The Brunel anecdote in #1 illustrates a very important point: if you expect students to watch lectures outside normal school hours, you can’t rely on their having access to the technology. The school needs to ensure it has the resources and infrastructure to support such a change.

Dit is inderdaad een hele terechte vraag. En een die ik gelijk positief kon beantwoorden. De technologische context is op UniC helemaal toegesneden op dit concept. Elke leerling heeft toegang tot een laptop. En eerlijk gezegd is dit in Nederland ook minder een issue zijn dan in de VS en in armere landen. Maar het kan wel degelijk een punt zijn en een waarbij je als docent wel stil moet staan.

Belangrijker is dat hij het heeft over outside school hours, ook dat is bij ons geen punt omdat onze leerlingen de lectures onder eigen schooltijd kunnen bekijken. En dan is het een van de vele manieren zijn om kennis te vergaren. Met deze pedagogische en organisatorische context wijkt UniC enorm af van de meeste scholen en zonder die context moet je je als docent inderdaad gaan afvragen wat je er precies mee wilt bereiken.

Daarmee sluit ik de eerste vier punten af: je visie op onderwijs. Er is enorm veel aan het veranderen in het onderwijs. Dat voel je gewoon. En de aandacht voor  ‘Flipping the Classroom’ is daar een klein onderdeeltje van. Als je onderwijs wilt vernieuwen dan moet je  niet aan symptoompolitiek gaan doen. “We moeten wat nieuws, oh ja laten we onze classroom gaan flippen”  Daarmee verander je niet de grondslagen van je onderwijs. Terwijl veel docenten juist daar naar op zoek zijn. Food for thought voor veel schoolleiders denk ik.

Volgende keer de overige vier punten

* Met dank aan Albert van der Kaap die me onlangs weer aan dit prachtige citaat herinnerde