Category Archives: Flipping the Classroom

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 1)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

#blogpost #flippedclassroom #onderwijs –

In een paar recente blogposts zetten Lisa Nielsen en Terry Freedman een paar terechte vraagtekens bij het fenomeen ‘Flipping the Classroom’. Freedman’s post (en ook die van Wilfred Rubens) zette me, zoals elk goed discussiestuk, aan het denken. Vandaar dat ik er zelf ook op terug wil komen. Ik ga in deze post in op mijn eigen overwegingen en de didactische context op UniC. In  twee volgende posts zal ik Freedman’s punten nader onder de loep nemen omdat ik vind dat iedereen die zich bezig houdt met onderwijsvernieuwing (of überhaupt met onderwijs) zich rekenschap moet geven van zinvolle kritiek.

Ik ben zelf een voorstander van het idee om colleges/presentaties op te nemen zodat leerlingen dat buiten het klaslokaal kunnen terugzien. Het hangt natuurlijk wel helemaal van de didactische context af, of het een zinvolle exercitie is.

Bij mij was de eerste aanzet om er mee te gaan experimenteren het eindexamen van vorig jaar. Op UniC kunnen de leerlingen redelijk zelfstandig werken. Er is één klassikaal lesuur ingeroosterd en voor de rest begeleid ik leerlingen al dan niet individueel op de groep (het leerdomein). Op het domein werken alle leerlingen op een computer, tot en met leerjaar 5 met een laptop. Dat klassikale uur is dus kostbaar en moet zinvol worden ingezet. Als ik een presentatie/college geef (onderwijsleergesprek in onderwijsjargon) dan is er gelijk een groot gedeelte van die tijd voorbij.

Vooropgesteld dat hoeft niet erg te zijn, als ik college geef is dat nooit een monoloog, maar met heel veel vragen tussendoor. Ik vind het ook leuk om te doen en vaak komt er door de interactie ook hiaten in kennis en vaardigheden naar boven. Maar ik wil die tijd  ook kunnen inzetten om samen met de klas opdrachten te maken en te bespreken: Document Based Questions bijvoorbeeld zijn bij geschiedenis (en voor algemene informatievaardigheden) erg zinvol.

Vandaar dat ik vorig jaar besloot om colleges op te nemen. Zowel vanuit pedagogisch, didactisch en technisch opzicht was het dus een logische oplossing. Pedagogisch omdat de keuze bij de (bovenbouw) leerling ligt om het te gebruiken of niet. Leerlingen moeten voorbereid naar de les toekomen, hoe ze dat doen is hun keuze (vragen maken, alleen lezen, college bekijken). Didactisch geeft het de mogelijkheid om te focussen op waar het in mijn ogen echt om gaat: interessante en uitdagende opdrachten die veel meer analytisch van aard zijn. Technisch is UniC de perfecte school voor dit soort onderwijs. Ze kunnen het gewoon op school in eigen werktijd bekijken en eventueel ook nog thuis. YouTube wordt ook niet geblokt door onze firewall dus ik kan er altijd van uit gaan dat leerlingen de video’s kunnen bekijken.

Het is mij en de leerlingen vorig jaar goed bevallen. Zo goed dat ik er mee verder ga en ook verder ga uitbreiden qua stof en leerjaar (nu ook 5 VWO). Dat betekent niet dat ik geen klassikale les meer geef of college. Integendeel soms kan het heel zinvol zijn om samen met leerlingen een zijpad te betreden. Dan is er niets beters dan een whiteboard en een paar gekleurde markers. Technologie is een enorme verrijking, maar dat betekent niet dat je je hele onderwijspraktijk overboord moet gooien.

In een volgende post zal ik ingaan op de kritiekpunten die Freedman heeft geuit op ‘flipping the classroom’ Hieronder nog een paar interessante artikelen over ‘flipping the classroom’

  • “Flipping the classroom: hoe werkt dat?” Een eerdere blogpost
  • “8 Observations On Flipping The Classroom” Terry Freedman
  • “Five reasons I’m not flipping over the Flipped Classroom” Lisa Nielsen
  • “Flipping the Classroom kan leiden tot didactische drama’s” Wilfred Rubens
  • “The Flipped Classroom model, a full picture” Jackie Gerstein
  • “Flipping the classroom” Marieke Simonis

Flipping the classroom: hoe werkt dat?

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

#blogpost #onderwijs #ICT #youtube –

Als experiment ben ik eind vorig jaar begonnen om mijn lessen op te nemen. Mijn leerlingen zouden op deze manier de les thuis op hun gemak nog een keer kunnen terughoren en zien. Iedereen die ziek was, het niet begreep of iets of het graag nog een keer wilde horen voor de les kan op deze manier worden bediend. Misschien dat presentaties en uitgebreide instructie wel helemaal niet meer nodig waren in het klaslokaal a la de Khan Academy.

Hoe gaat het allemaal in zijn werk? Mijn eerste idee was om een screencast te maken van mijn les waarbij ik een microfoon op hing om het geluid op te nemen. Het eerste resultaat was een introductieles over Dynamiek en Stagnatie in de Republiek, één van de eindexamenthema’s dit jaar. Ondanks dat het veel is bekeken en positieve reacties van mijn leerlingen besloot ik om het daarna toch buiten de les om op te nemen. Het geluid was niet fantastisch, je hoort de vragen van de leerlingen niet en een klassikale les heeft toch een eigen dynamiek die je moet beleven. Vodcasts zijn meer gebaat bij rust en al met al moest er achteraf nog te veel bewerkt worden.

Tegelijkertijd besloot ik ook om Prezi in te zetten in plaats van Powerpoint. Prezi is een ideale ‘brainstorm‘ tool omdat het uitgaat van een canvas en niet van individuele, lineaire slides. Daarmee heb je ook gelijk de presentatie goed in je hoofd zitten en is het niet nodig om het uitgebreid te gaan storyboarden. Het ziet er beter uit en je kunt er flexibel mee presenteren. Één uitzondering was overigens de les over vragen beantwoorden omdat daar juist animaties nodig waren om individuele aspecten van antwoorden en vragen te illustreren. Misschien dat ik in het vervolg Flash ga gebruiken, maar het punt is in ieder geval dat je de juiste programma’s moet inzetten voor verschillende doeleinden.

Camtasia is ideaal om de presentaties op te nemen, een screencast te maken, en daarna te bewerken. Het is makkelijk om eventueel nog film- en geluidsmateriaal toe te voegen (zoals hier) en de editor is redelijk intuïtief. Het levert een goede video- en geluidskwaliteit met een hele goede compressie, in HD kwaliteit blijft het nog steeds een klein bestand dat je snel kunt uploaden.

Ten slotte zette ik de filmpjes op Youtube. Youtube is niet zo sexy als Vimeo, maar je kunt er zonder limiet video’s uploaden, de HD kwaliteit is hetzelfde en inmiddels zit er geen limiet meer op qua lengte. Vooral dat laatste gaf voor mij de doorslag. De presentatie hoeft namelijk niet meer te worden opgesplitst. Dat is toch erg handig als je een langere presentatie hebt, zoals deze. In eerste instantie publiceerde ik het nog met een afgesloten link. Maar waarom eigenlijk? Het staat er toch en misschien zouden andere leerlingen er ook baat bij hebben. Het bereik is ook een voordeel van Youtube. Veel leerlingen gaan toch als eerste naar Youtube toe als ze gaan zoeken naar videomateriaal.

Dat leverde uiteindelijk een verrassend resultaat op. Zoals gezegd bekeken mijn leerlingen de presentaties al. Maar uiteindelijk is het door bijna 4000 unieke bezoekers bekeken en in totaal zijn de eindexamenfilmpjes ca 39.000 keer bekeken. Ik werd er een beetje stil van toen ik dat zag na het eindexamen. Ik heb zelf 53 eindexamenleerlingen. Als we het hebben over een onderwijsrevolutie, over maatwerk, over zelfstandig leren dan is dit daar een, nog redelijk rudimentair, voorbeeld van. Een onbedoelde uitkomst ook omdat het echt voor mijn eigen leerlingen bedoeld was.

De reacties waren over het algemeen positief, alhoewel ik vergelijkingen met god een tikkeltje te ver vond gaan. Los van een opmerking hier en daar over mijn stem vond ik de reacties erg inspirerend om te lezen. Het voorziet kennelijk in een behoefte. Ik had niet kunnen vermoeden dat leerlingen terwijl ze op de fiets zitten en onder het hardlopen naar de colleges zouden gaan luisteren als een podcast.

Al met al ben ik erg tevreden over het resultaat en het gaat zeker navolging krijgen volgend jaar. De filmpjes over Vietnam waren de moeite zeker waard aangezien het thema volgend jaar weer terugkomt. Ik ben benieuwd waar de teller uiteindelijk op uitkomt. Het is op zich best wel een investering qua tijd om het goed te doen, maar dat betaalt zich wel terug als het voor meerdere jaren meegaat. Volgend jaar in ieder geval in a theatre near you: ‘De Republiek in een tijd van staten