youtube

Flipping the Classroom video’s voor Kennisnet

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 5 Comments

Ik heb voor Kennisnet drie filmpjes gemaakt over Flipping the Classroom. Het was de bedoeling om ze in de vorm te gieten zoals ik (en de meeste andere docenten) ze maak: snel en laagdrempelig. Ook hier heb ik er toch voor gekozen om het wel te bewerken en om bijvoorbeeld  videomateriaal toe te voegen. Dat levert voor de lange termijn toch het beste resultaat op. De derde is het minst bewerkt. Ik ben benieuwd welke vorm nou het meeste aanspreekt. Mijn intuïtie zegt toch de laatste.

De filmpjes zijn overigens gemaakt met Camtasia 8. Een enorme vooruitgang ten opzichte van de vorige versie. De enorme hoeveelheid video- en audiosporen en de flexibele animaties zorgen ervoor dat je een groot deel van de productie kunt verplaatsen van een powerpoint/prezi naar Camtasia zelf. Een aanrader dus

Er is natuurlijk nog veel meer over te vertellen over Flipping the Classroom, en dat heb ik ook al gedaan, maar volgens mij is dit wel een redelijke introductie.

1. Flipping the Classroom: wat is het?

2. Flipping the Classroom: theorie en modellen

3. Flipping the Classroom: technologie

Wat is dat eigenlijk? Flipping the Classroom?

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

Ik kwam net weer een nieuwe blogpost tegen in het debat over de Khan Academy: Pro vs Khan. De naam zegt het al. Hier ligt weer de focus op het video aspect van Flipping the Classroom. De flipped classroom is inmiddels voor veel mensen iets anders gaan betekenen.

In zijn post gaat Gay Rubinstein in op de vraag of het wel goede video’s zijn die Sal Khan heeft gemaakt. Hij vergelijkt een filmpje van Khan met één van hemzelf en van Vi Hart. Alledrie de filmpjes hebben zo hun kwaliteiten. Maar de  kritiek van Rubinstein gaat  volgens mij met name over het ondoordachte van het instructiefilmpje, de “gebrekkige” didactiek en dat videoinstructie inferieur is aan klassikale intsructie.

Ik ben geen wiskundeleraar, but I have to respectfully disagree. Alledrie de video’s hebben hun sterke kanten. Ik vond het nogal zuur commentaar. Khan’s filmpjes zijn niet zomaar zo populair geworden en het feit dat hij zelf ook fouten maakt en leerlingen meeneemt in zijn denkproces maakt hem eerder tot een natural. Leerlingen stemmen niet voor niets met hun voeten

In het commentaar werd terecht gesteld dat Rubinstein aan het revolutionaire karakter van de Khan Academy  voorbijgaat: “the watcher is in control! You can pause, you can walk around, you can do your own manipulatives, and then rewind, restart.” Daarnaast omvat Khan’s website inmiddels veel meer dan alleen maar video’s.

Rubinstein’s kritiek gaat weer voorbij aan wat Flipping the Classroom voor mij betekent: instructie online aanbieden als alternatief voor klassikale instructie zodat leerlingen zelf keuzes kunnen maken in hun leerproces. De videoinstructie is dan één van de vele elementen die leerlingen kunnen gebruiken om zich vaardigheden en kennis eigen te maken. Ze kunnen er bijvoorbeeld voor kiezen om zichzelf te toetsen met de software van Khan.  Een casus in een klaslokaal behoort dan ook tot de mogelijkheden. Tenminste dat is zoals ik het gebruik  Dat gaat veel verder dan alleen online instructie en huiswerk maken in de klas. Het is aan de docent en de leerling om zinvol invulling te geven aan het gehele leerproces. De revolutie van het flipped model zit hem uiteindelijk in de vrijheid van de leerling.

Meer recente artikelen:

Dit is een presentatie die ik op 13 december bij Kennisnet gaf over ‘Flipping the Classroom’

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 3)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

Het debat over Flipping the Classroom blijft doorgaan. Ik heb er ook een uitgesproken mening over. De laatste keer heb ik de eerste vier kritiekpunten van Tery Freedman behandeld. Die waren redelijk fundamenteel van aard. De laatste vier zijn meer praktisch van aard.

The idea is unscaleable from the students’ point of view. In a typical English secondary (high) school the students will have 5 lessons a day. If each of those lessons becomes a video lecture to watch in the students’ own time, they will need to spend 5 hours a night watching YouTube. Is that feasible? Is it desirable from a health point of view? Is it even desirable from an educational point of view, given that the best homework activitiesrequire students to do something, not simply read, watch or listen.

Op zich een goed punt. Stel je eens voor dat leerlingen elke dag nog eens vijf uur video zouden moeten kijken. Nou is dat natuurlijk niet helemaal realistisch. Je geeft ook geen presentatie van een uur lang en een docent geeft natuurlijk niet altijd een weblecture als huiswerk. Maar ook hier is het dus belangrijk naar de bredere context te kijken. In een traditionele school is het inderdaad moeilijker toe te passen binnen schooltijd. Stel je hebt drie uur klassikale lessen per week voor je vak en geen toegang tot laptops of tablets, dan zijn de video’s allemaal extra tijd. Als alle vakken hun presentaties buiten de les gaan doen dan kunnen de leerlingen inderdaad in tijdsnood komen.

It’s unscaleable from the teachers’ point of view. No teacher in their right mind is going to teach a full timetable and record all their lessons as lectures. What would be a feasible proportion of lessons to record? I’d say zero, unless the school is able to allocate time for them to do so. It’s unreasonable to expect teachers to work full-time during the school day, and full-time outside school too!

Dit is ook zeker een punt waar je als school en docent rekening mee moet houden. Een goed filmpje maken kost inderdaad veel tijd. De manier waarop ik het doe is tijdrovend. Ik doe het zelf liever goed, en prezi is echt een meerwaarde om video’s visueel te ondersteunen. Vanuit een schematisch overzicht inzoomen op details en weer terug is voor geschiedenis (en bijna elk ander vak) van grote waarde. 
Als de video’s langer gebruikt kunnen worden dan is het een zinvolle investering. Vietnam is na dit jaar geen examenonderwerp meer, maar ik blijf het wel als verdiepingsthema aanbieden. Misschien wel zonder dat ik er klassikaal les over ga geven. Er staat een heel digitaal thema klaar om door de leerlingen gedaan te worden. Zo kunnen leerlingen kiezen uit meerdere thema’s en ik begeleid ze daarbij individueel. Leren op maat!

That leaves recommending other people’s videos. The only way I, when teaching, found it useful to do so was to tell students things like “Watch this video from 4 minutes in to 12 minutes in, then watch the second half of that video.” Other people’s videos (or lesson notes, or books, or radio broadcasts, or podcasts) are rarely completely suitable in themselves.

Freedman moet zich iets dieper verdiepen in web2.0. Het is inmiddels een fluitje van een cent om YouTube videos naar eigen smaak en lengte aan te passen. Een paar voorbeelden met dank aan Larry Ferlazzo en Richard Byrne (bijvoorbeeld Veengle en dit overzicht). Tegenwoordig moet je als docent ook lesmateriaal zelf kunnen bewerken en arrangeren. Dat is in dit digitale tijdperk een kerncompetentie (of zou dat moeten zijn) Op deze manier zijn video’s van docenten alleen nog maar waardevoller omdat ze inderdaad helemaal naar een (individuele!) leerlijn  kunnen worden aangepast.

Even it the idea were feasible, scaleable or useful, you still have to deal with the fact that lecturing to an audience is different to lecturing to an empty room and a camera. Even if nobody asks questions or makes comment, a good speaker will pick up on the mood of the audience, changing the direction where it seems efficacious, making the odd flippant comment to lighten the tone, or whatever.

Een slechte spreker wordt niet zomaar een goede spreker, ook niet als hij of zij voor de klas staat. Je moet het wel in de vingers hebben en anders moet je het misschien niet doen. Het is heerlijk om met leerlingen te sparren, de diepte in te gaan, te dollen en zijpaden te betreden. Maar ook dat bouw je in. Bij Flipping the Classroom komen er meer vaardigheden kijken. Denk bijvoorbeeld eens aan het design van een goede presentatie. Een monotome Bueller stem in combinatie met een Death by Powerpoint presentatie gaat niet werken, maar ook hier geldt: in het klaslokaal ook niet.

Is Flipping the Classroom feasible, scaleable en useful? Natuurlijk, ik ben er enorm enthousiast over. Is het een wondermiddel om het onderwijs ingrijpend te veranderen? Natuurlijk niet, niet op zichzelf. Daar is veel meer voor nodig. Dan moet je naar de kern van het onderwijs. Naar de kern van wat leren precies is. Het kan meer dan een truc of geheugensteun zijn als je ook de school zelf ingrijpend gaat veranderen. Context is keyFlipping biedt fantastische mogelijkheden om onderwijs op maat aan te bieden. Maar maatwerk gedijt niet in een traditionele school. De school moet dus op de schop. Op naar onderwijs 3.0
Nog een paar artikelen over dit onderwerp:
  • Think Tank: Flip-thinking – the new buzz word sweeping the US – Artikel over Karl Fish, “bedenker” van “Flipping the Classroom”
  • Khan Academy does not constitute an education revolution, but I’ll tell you what does –  Kritiek op de Khan Academy en Flipping the Classroom waar ik het qua onderwijsvisie wel mee eens ben.
  • Flipping for BeginnersInside the New Classroom Craze, leuk artikel met goede voorbeelden van didactisch gebruik

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 2)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | 2 Comments

#blogpost #flippedclassroom #onderwijs –

“I’m not impressed with this brilliant “new” idea.” Dat zijn een van de eerste woorden die Terry Freedman weidt aan ‘Flipping de Classroom’, en hij is niet de enige. Je kunt wel stellen dat er in de Verenigde Staten in bepaalde onderwijskringen een push-back tegen dit “nieuwe” fenomeen gaande is. Vorige keer ben ik op mijn eigen redenen ingegaan om videoinstructie te gebruiken. Nu dus Freedman’s punten van kritiek.

It’s not actually new. When I did my post-graduate teacher training course in 1974 at Brunel University in the UK, the university library had thousands of videos and tape-recordings you could watch or listen to in study booths. The videos comprised not just lectures but televised interviews and documentary films. That was 37 years ago!

Nee natuurlijk is dit niets nieuws. Weblectures worden in de academia inderdaad al veel langer gebruikt. Met name al vanaf het einde van de jaren ’90. Dat het niet nieuw is, is natuurlijk (en hopelijk) geen diskwalificatie. Maar belangrijker deze argumentatie gaat totaal voorbij aan het revolutionaire karakter van het internet en met name Web2.0. De situatie die hij hier beschrijft is zo gebonden aan beperkingen in plaats, tijd en techniek. VHS was nog niet eens geïntroduceerd in de VS, laat staan dat het massaal was aangeslagen. Leerlingen kunnen nu onder het hardlopen, thuis, op school de lesstof tot zich nemen op een scala aan verschillende apparaten.

Do teachers actually only lecture these days? Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Sometimes they have a tendency to talk too much and ask too little, but that can be addressed through professional development on techniques found in assessment for learning. The answer to too much talking to, or talking at, students is not to institutionalise it in the form of video lectures but to reduce it.

Dit punt gaat uit van een zorgelijke veronderstelling: ‘lecturing is bad’. Nee hoor, dat hangt er maar helemaal van af. Waarom gebruik je deze vorm? Hoe vaak doe je het? Hoe lang? Ben je er uberhaupt wel goed in? Als je jezelf als docent die vragen stelt dan kan het wel degelijk een goede functie hebben. Iedereen herinnert zich toch die briljante docent die zo fantastisch kon vertellen en uitleggen? Dat enthousiast kennis overbrengen van de heer van Polanen, de eruditie van professor Siccama, voor mij cruciale docenten, hebben grote indruk op me gemaakt.

I would say that the best teachers realise that students don’t learn best by being lectured to, but that talking to students to give them facts or guidance is clearly necessary. In the best classrooms there is a good balance of different activities, including “lecturing”,and that kind of variety lends a sense of pace to the lesson, and helps to make it a good and enjoyable learning experience for the students.

Ik ben het hier helemaal mee eens en ik ben blij dat het werd rechtgezet, maar ik kon dit niet helemaal rijmen met het vorige punt waarin hij zei: Lecturing to students is usually (and rightly, in my view) regarded as an undesirable thing in schools. Iets wat eigenlijk niet moet en mag gebeuren. Kritiek op de lezing/college komt steeds terug in de kritiek op ‘flipping the classroom’  Ik proef daarin steeds een soort fundamentalistisch constructivistisch dogma. En iedereen die iets van geschiedenis weet dat fundamentalisme en dogma’s meestal aan de verkeerde kant van de geschiedenis eindigen. Een goede docent is “Neither sage on the stage, nor guide on the side, but meddler in the middle” *

Verder is het toejuichen van afwisselende didactiek natuurlijk een enorme open deur. En daar ligt nu juist de kracht van ‘Flipping the Classroom’. Hoe leerlingen bepaalde basiskennis tot zich nemen wordt steeds minder voor ze bepaald. Je geeft ze alleen maar meer opties: een onderzoeksopdracht? Opdrachten maken uit een boek? Een videolecture? Dat is toch de vrijheid die we voor leerlingen willen?

The Brunel anecdote in #1 illustrates a very important point: if you expect students to watch lectures outside normal school hours, you can’t rely on their having access to the technology. The school needs to ensure it has the resources and infrastructure to support such a change.

Dit is inderdaad een hele terechte vraag. En een die ik gelijk positief kon beantwoorden. De technologische context is op UniC helemaal toegesneden op dit concept. Elke leerling heeft toegang tot een laptop. En eerlijk gezegd is dit in Nederland ook minder een issue zijn dan in de VS en in armere landen. Maar het kan wel degelijk een punt zijn en een waarbij je als docent wel stil moet staan.

Belangrijker is dat hij het heeft over outside school hours, ook dat is bij ons geen punt omdat onze leerlingen de lectures onder eigen schooltijd kunnen bekijken. En dan is het een van de vele manieren zijn om kennis te vergaren. Met deze pedagogische en organisatorische context wijkt UniC enorm af van de meeste scholen en zonder die context moet je je als docent inderdaad gaan afvragen wat je er precies mee wilt bereiken.

Daarmee sluit ik de eerste vier punten af: je visie op onderwijs. Er is enorm veel aan het veranderen in het onderwijs. Dat voel je gewoon. En de aandacht voor  ‘Flipping the Classroom’ is daar een klein onderdeeltje van. Als je onderwijs wilt vernieuwen dan moet je  niet aan symptoompolitiek gaan doen. “We moeten wat nieuws, oh ja laten we onze classroom gaan flippen”  Daarmee verander je niet de grondslagen van je onderwijs. Terwijl veel docenten juist daar naar op zoek zijn. Food for thought voor veel schoolleiders denk ik.

Volgende keer de overige vier punten

* Met dank aan Albert van der Kaap die me onlangs weer aan dit prachtige citaat herinnerde

Is ‘Flipping the Classroom’ zinvol? (deel 1)

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

#blogpost #flippedclassroom #onderwijs –

In een paar recente blogposts zetten Lisa Nielsen en Terry Freedman een paar terechte vraagtekens bij het fenomeen ‘Flipping the Classroom’. Freedman’s post (en ook die van Wilfred Rubens) zette me, zoals elk goed discussiestuk, aan het denken. Vandaar dat ik er zelf ook op terug wil komen. Ik ga in deze post in op mijn eigen overwegingen en de didactische context op UniC. In  twee volgende posts zal ik Freedman’s punten nader onder de loep nemen omdat ik vind dat iedereen die zich bezig houdt met onderwijsvernieuwing (of überhaupt met onderwijs) zich rekenschap moet geven van zinvolle kritiek.

Ik ben zelf een voorstander van het idee om colleges/presentaties op te nemen zodat leerlingen dat buiten het klaslokaal kunnen terugzien. Het hangt natuurlijk wel helemaal van de didactische context af, of het een zinvolle exercitie is.

Bij mij was de eerste aanzet om er mee te gaan experimenteren het eindexamen van vorig jaar. Op UniC kunnen de leerlingen redelijk zelfstandig werken. Er is één klassikaal lesuur ingeroosterd en voor de rest begeleid ik leerlingen al dan niet individueel op de groep (het leerdomein). Op het domein werken alle leerlingen op een computer, tot en met leerjaar 5 met een laptop. Dat klassikale uur is dus kostbaar en moet zinvol worden ingezet. Als ik een presentatie/college geef (onderwijsleergesprek in onderwijsjargon) dan is er gelijk een groot gedeelte van die tijd voorbij.

Vooropgesteld dat hoeft niet erg te zijn, als ik college geef is dat nooit een monoloog, maar met heel veel vragen tussendoor. Ik vind het ook leuk om te doen en vaak komt er door de interactie ook hiaten in kennis en vaardigheden naar boven. Maar ik wil die tijd  ook kunnen inzetten om samen met de klas opdrachten te maken en te bespreken: Document Based Questions bijvoorbeeld zijn bij geschiedenis (en voor algemene informatievaardigheden) erg zinvol.

Vandaar dat ik vorig jaar besloot om colleges op te nemen. Zowel vanuit pedagogisch, didactisch en technisch opzicht was het dus een logische oplossing. Pedagogisch omdat de keuze bij de (bovenbouw) leerling ligt om het te gebruiken of niet. Leerlingen moeten voorbereid naar de les toekomen, hoe ze dat doen is hun keuze (vragen maken, alleen lezen, college bekijken). Didactisch geeft het de mogelijkheid om te focussen op waar het in mijn ogen echt om gaat: interessante en uitdagende opdrachten die veel meer analytisch van aard zijn. Technisch is UniC de perfecte school voor dit soort onderwijs. Ze kunnen het gewoon op school in eigen werktijd bekijken en eventueel ook nog thuis. YouTube wordt ook niet geblokt door onze firewall dus ik kan er altijd van uit gaan dat leerlingen de video’s kunnen bekijken.

Het is mij en de leerlingen vorig jaar goed bevallen. Zo goed dat ik er mee verder ga en ook verder ga uitbreiden qua stof en leerjaar (nu ook 5 VWO). Dat betekent niet dat ik geen klassikale les meer geef of college. Integendeel soms kan het heel zinvol zijn om samen met leerlingen een zijpad te betreden. Dan is er niets beters dan een whiteboard en een paar gekleurde markers. Technologie is een enorme verrijking, maar dat betekent niet dat je je hele onderwijspraktijk overboord moet gooien.

In een volgende post zal ik ingaan op de kritiekpunten die Freedman heeft geuit op ‘flipping the classroom’ Hieronder nog een paar interessante artikelen over ‘flipping the classroom’

  • “Flipping the classroom: hoe werkt dat?” Een eerdere blogpost
  • “8 Observations On Flipping The Classroom” Terry Freedman
  • “Five reasons I’m not flipping over the Flipped Classroom” Lisa Nielsen
  • “Flipping the Classroom kan leiden tot didactische drama’s” Wilfred Rubens
  • “The Flipped Classroom model, a full picture” Jackie Gerstein
  • “Flipping the classroom” Marieke Simonis

Video – Web 2.0 in het Onderwijs

By | Uncategorized | No Comments

#blogpost #onderwijs #ict –

Om er weer even in te komen met screencasts en om wat meer te oefenen met editen heb ik een filmpje gemaakt over web 2.0 en het onderwijs voor collega’s. Leuk om te doen en ik heb weer wat nieuwe ideeën wat betreft screencasts en web2.0 opgedaan. Deze video is gebaseerd op een college wat ik voor aankomende geschiedenisdocenten van de HU heb gegeven. Het is voornamelijk bedoeld voor mijn collega’s op UniC, maar misschien zijn er meer mensen geïnteresseerd.

Ik ben een groot voorstander van meer ICT en vrijheid in de klas. Het is zeker geen pleidooi voor een algemene onderwijshervorming. Daar hebben we er al teveel van gehad. Mijn visie is er één van verandering die stoelt op acceptatie. De kracht van het Nederlands onderwijs zit hem juist in de verscheidenheid. Ik ben me bewust van de digitale valkuilen, maar ik denk dat de voordelen opwegen tegen de nadelen. 
Dit is zeker geen handleiding voor web 2.0 tools, maar meer een overzicht van veel mogelijkheden en mijn persoonlijke motivatie. Misschien hebben meer mensen er wat aan. Dus bij deze en feedback is altijd welkom.

Gebruikte tools:
Prezi, Camtasia, Photoshop, Premiere Elements, Youtube

Flipping the classroom: hoe werkt dat?

By | Flipping the Classroom, Uncategorized | No Comments

#blogpost #onderwijs #ICT #youtube –

Als experiment ben ik eind vorig jaar begonnen om mijn lessen op te nemen. Mijn leerlingen zouden op deze manier de les thuis op hun gemak nog een keer kunnen terughoren en zien. Iedereen die ziek was, het niet begreep of iets of het graag nog een keer wilde horen voor de les kan op deze manier worden bediend. Misschien dat presentaties en uitgebreide instructie wel helemaal niet meer nodig waren in het klaslokaal a la de Khan Academy.

Hoe gaat het allemaal in zijn werk? Mijn eerste idee was om een screencast te maken van mijn les waarbij ik een microfoon op hing om het geluid op te nemen. Het eerste resultaat was een introductieles over Dynamiek en Stagnatie in de Republiek, één van de eindexamenthema’s dit jaar. Ondanks dat het veel is bekeken en positieve reacties van mijn leerlingen besloot ik om het daarna toch buiten de les om op te nemen. Het geluid was niet fantastisch, je hoort de vragen van de leerlingen niet en een klassikale les heeft toch een eigen dynamiek die je moet beleven. Vodcasts zijn meer gebaat bij rust en al met al moest er achteraf nog te veel bewerkt worden.

Tegelijkertijd besloot ik ook om Prezi in te zetten in plaats van Powerpoint. Prezi is een ideale ‘brainstorm‘ tool omdat het uitgaat van een canvas en niet van individuele, lineaire slides. Daarmee heb je ook gelijk de presentatie goed in je hoofd zitten en is het niet nodig om het uitgebreid te gaan storyboarden. Het ziet er beter uit en je kunt er flexibel mee presenteren. Één uitzondering was overigens de les over vragen beantwoorden omdat daar juist animaties nodig waren om individuele aspecten van antwoorden en vragen te illustreren. Misschien dat ik in het vervolg Flash ga gebruiken, maar het punt is in ieder geval dat je de juiste programma’s moet inzetten voor verschillende doeleinden.

Camtasia is ideaal om de presentaties op te nemen, een screencast te maken, en daarna te bewerken. Het is makkelijk om eventueel nog film- en geluidsmateriaal toe te voegen (zoals hier) en de editor is redelijk intuïtief. Het levert een goede video- en geluidskwaliteit met een hele goede compressie, in HD kwaliteit blijft het nog steeds een klein bestand dat je snel kunt uploaden.

Ten slotte zette ik de filmpjes op Youtube. Youtube is niet zo sexy als Vimeo, maar je kunt er zonder limiet video’s uploaden, de HD kwaliteit is hetzelfde en inmiddels zit er geen limiet meer op qua lengte. Vooral dat laatste gaf voor mij de doorslag. De presentatie hoeft namelijk niet meer te worden opgesplitst. Dat is toch erg handig als je een langere presentatie hebt, zoals deze. In eerste instantie publiceerde ik het nog met een afgesloten link. Maar waarom eigenlijk? Het staat er toch en misschien zouden andere leerlingen er ook baat bij hebben. Het bereik is ook een voordeel van Youtube. Veel leerlingen gaan toch als eerste naar Youtube toe als ze gaan zoeken naar videomateriaal.

Dat leverde uiteindelijk een verrassend resultaat op. Zoals gezegd bekeken mijn leerlingen de presentaties al. Maar uiteindelijk is het door bijna 4000 unieke bezoekers bekeken en in totaal zijn de eindexamenfilmpjes ca 39.000 keer bekeken. Ik werd er een beetje stil van toen ik dat zag na het eindexamen. Ik heb zelf 53 eindexamenleerlingen. Als we het hebben over een onderwijsrevolutie, over maatwerk, over zelfstandig leren dan is dit daar een, nog redelijk rudimentair, voorbeeld van. Een onbedoelde uitkomst ook omdat het echt voor mijn eigen leerlingen bedoeld was.

De reacties waren over het algemeen positief, alhoewel ik vergelijkingen met god een tikkeltje te ver vond gaan. Los van een opmerking hier en daar over mijn stem vond ik de reacties erg inspirerend om te lezen. Het voorziet kennelijk in een behoefte. Ik had niet kunnen vermoeden dat leerlingen terwijl ze op de fiets zitten en onder het hardlopen naar de colleges zouden gaan luisteren als een podcast.

Al met al ben ik erg tevreden over het resultaat en het gaat zeker navolging krijgen volgend jaar. De filmpjes over Vietnam waren de moeite zeker waard aangezien het thema volgend jaar weer terugkomt. Ik ben benieuwd waar de teller uiteindelijk op uitkomt. Het is op zich best wel een investering qua tijd om het goed te doen, maar dat betaalt zich wel terug als het voor meerdere jaren meegaat. Volgend jaar in ieder geval in a theatre near you: ‘De Republiek in een tijd van staten

Amerikaanse binnenlandse kritiek 1965-1975

By | Uncategorized | No Comments

#blogpost #Vietnam #youtube #prezi #geschiedenis #eindexamen

Hieronder staat één van de laatste lessen over Vietnam. De Amerikaanse binnenlandse context van de Vietnam oorlog. Eerst het Youtube filmpje en daarna de prezi.

Ik vind het een interessant en leuk experiment. De leerlingen geven aan het prettig te vinden dat ik de lessen  online zet. Een groot gedeelte bekijkt het nog een keer en kan het zo op haar of zijn gemak bekijken en aantekeningen maken. Kennelijk is er meer behoefte aan, aangezien de filmpjes al veel meer bekeken zijn dan ik leerlingen in mijn klas heb. Ik zal  de leerlingen zelf ook eens kort over bevragen via een enquête. Als ze dat nog kunnen opbrengen na het examen natuurlijk.

Ik worstel namelijk nog wel met het format. Hoe lang moet of mag het zijn? Het fluctueert van 20 minuten tot 45 minuten, inclusief ander beeld- en geluid materiaal. Ik vind het zelf nuttig en leuk om de presentaties met bijvoorbeeld Creedence Clearwater Revival‘s ‘Fortunate Son‘ te illustreren, maar moeten die extra’s er ook allemaal in, of kunnen ze dat via de prezi bekijken? Is een kleine presentatie van maximaal 15 minuten effectiever? En ook de inhoud houdt me bezig. Ik houd er niet van om de gehele stof voor te kauwen, dat doen ze maar mooi zelf. Je laat dus altijd veel weg en gaat soms op details in. Maar is een uitstap zoals die van de Amerikaanse fase van de oorlog weer niet teveel van het goede?

Ook het gebruik in- of voor de klas is voor mij nog een onzekere factor. Voor het VWO sloeg ik deze presentaties soms  over en konden ze het voor- of na de les bekijken. Voor de HAVO-leerlingen gebruikte ik het wel, met name omdat ze daar ook zelf om vroegen. Ik stel veel vragen tussendoor en ze stellen ook veel vragen en ik sla ook gedeeltes over met de opmerking dat ze die alsnog thuis kunnen inzien. Volgend jaar moeten ze de presentaties wel voor de les bekijken, aangezien de video’s nu toch klaar zijn. Dat gegeven zag ik ook terug op het nieuwe TED-ED forum (bijvoorbeeld hier, wel registreren) over onderwijsvernieuwing. Er zijn gelukkig meer docenten in de wereld die het op deze manier gebruiken. Ook Wilfred Rubens gaf het volgende aan in zijn post over de Khan Academy:

“Wat normaal tijdens huiswerk gebeurde (toepassen van kennis), doe je nu in de klas. En wat in de klas gebeurde (instructie), vindt nu thuis plaats.”

Interessante verschuiving en ik ben benieuwd hoe ik dit verder allemaal ga gebruiken.

Waarom hebben de Amerikanen de oorlog in Vietnam verloren? #eindexamen #geschiedenis #youtube #prezi #blogpost

By | Uncategorized | No Comments

Waarom hebben de Amerikanen de oorlog in Vietnam verloren? Dat is een complexe vraag die ik in deze presentatie op youtube probeer te beantwoorden. Het is maar een gedeelte van het antwoord omdat het met name ingaat op het militaire aspect. De Amerikaanse binnenlandse dynamiek komt in een volgende presentatie aan bod. De prezi staat onder het filmpje en die is zeker ook de moeite waard, er staan interessante filmpjes in over met name het Tet-offensief en de slag om de Ia Drang vallei.

Vietnam 1954-1965 op youtube en prezi

By | Uncategorized | No Comments

Ik heb weer een nieuwe presentatie met Prezi gemaakt en op Youtube gezet. Ditmaal over de periode 1954 en 1965. Het is een enorme interessante periode: de marionettenstaat Zuid-Vietnam, Diem als compleet ongeschikte president, de manier waarop de Vietcong de oorlog weten te winnen, de strategie van het Zuid-Vietnamese leger als voorloper van de Amerikaanse fase, allemaal fascinerende elementen uit deze periode.

De Prezi is weer heel schematisch opgezet. Waar leerlingen op moeten letten zijn:

  • de situatie in Zuid-Vietnam, 
  • de invloed van Noord-Vietnam op de situatie in Zuid-Vietnam, 
  • de escalatiepolitiek van de Amerikanen 
  • en de Koude Oorlog als oorzaak 
  • en de Amerikaanse politiek als oorzaak

Het Tonkin incident, president Johnson en Robert Mc Namara zijn met name vanuit een didactisch oogpunt interessant. Ik heb naar aanleiding van de prachtige documentaire ‘Fog of War‘ leuke lessen gehad. Daar zal ik in een volgende post wat verder op ingaan. Hieronder staan de youtube video en de presentatie: